Chapter Title : പാർവ്വതിയിൽ അലിയുമ്പോൾ [AI]

നോക്കി എൻറെ അടുത്തേക്ക് വന്നു സാരി പതിയെ മാറ്റി പൊക്കിൾ കാണിച്ചു തന്നു. നല്ല വലിയ ആഴമുള്ള പൊക്കിൾ. ഞാൻ അതിൻറെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ ബസ്സ് വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അവർ വേഗം സാരി വലിച്ചിട്ടു. എന്നിട്ട് എന്നോട് ഒരു പേപ്പറിൽ എൻറെ കടയിലെ ഫോൺ നമ്പർ എഴുതി കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു.

അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ബസ്സ് കയറി പോയി. ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈൽ ഫോൺ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത കാലം ആണ്. ലാൻഡ്‌ലൈൻ തന്നെ വളരെ ചുരുക്കം സ്ഥലങ്ങളിൽ മാത്രം ഉള്ളൂ. ചേച്ചി പോയി കഴിഞ്ഞു ഏകദേശം രണ്ടു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് കടയിലെ ഫോണിൽ കാൾ വന്നു.

ഞാൻ : ഹലോ…

ചേച്ചി : ഡാ… ഞാൻ പാർവ്വതി ആണ്.

ഞാൻ : ആ ചേച്ചി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയോ?

ചേച്ചി : എത്തിയെടാ… നീ തിരക്കിലാണോ?

ഞാൻ : അല്ല ചേച്ചി. ചേച്ചിക്ക് വർക്ക് ഒന്നും ഇല്ലേ?

ചേച്ചി : ഇല്ലെടാ. ഇന്ന് എൻറെ വാർഡിൽ രണ്ടു രോഗികൾ മാത്രം ഉള്ളൂ. അത് കൊണ്ട് കാര്യമായ പണി ഒന്നുമില്ല.

ഞാൻ : ആഹാ… അത് കൊള്ളാലോ. വേറെ നേഴ്സുമാർ ഒന്നും ഇല്ലേ?

ചേച്ചി : ഇല്ലെടാ. ഇവിടെ വർക്ക് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവരെ തീയേറ്ററിലേക്ക് വിട്ടു.

ഞാൻ : അപ്പൊ ഒറ്റക്ക് ആണല്ലേ.

ചേച്ചി : അതല്ലെടാ നിന്നെ വിളിച്ചത്.

ഞാൻ : നന്നായി. ഞാനും ഇവിടെ ബോർ അടിച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

ചേച്ചി : ഡാ… എന്താടാ പരിപാടി.

ഞാൻ : ഞാൻ ഇവിടെ ഇന്ന് കണ്ട രംഗങ്ങൾ ഒക്കെ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

ചേച്ചി : ഹമ്… നന്നായി കണ്ടോ നീ.

ഞാൻ : വിശദമായി കണ്ടില്ല.

ചേച്ചി : കണ്ടിട്ട് എന്ത് തോന്നി.

ഞാൻ : ഹമ്മോ… സൂപ്പർ. വയറിനു ഇത്ര ഭംഗി ആണെങ്കിൽ ബാക്കി ഉള്ളതിന് ഒക്കെ എന്തൊരു ഭംഗി ആയിരിക്കും.

ചേച്ചി : പോടാ അവിടുന്ന്…

ഞാൻ : പറ ചേച്ചി.