Chapter Title : പാത്തൂന്റെ പുന്നാര കാക്കു 11 [അഫ്സൽ അലി]

തുടങ്ങി. കിടുകിടെ വിറച്ചുകൊണ്ട് രാജൻ തറയിൽ കിടന്ന് പുളഞ്ഞു. തണുപ്പ് കൂടി താൻ മരണത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് രാജൻ ഒരു നിമിഷം സ്വപ്നം പോലെ കണ്ടു.

നിയസിനെയും കൂട്ടി കോശിയുടെ ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ വന്ന് കേറിയ അഫ്സലിനെ കോശി വരവേറ്റു.

"വാടാ... കേറി വാ..."

"അച്ചായാ... എവിടെ ഞങ്ങൾക്കുള്ള സമ്മാനം?"

അഫ്സലിന്റെ കൈ പിടിച്ചു കോശി കയറിയത് എസിയുടെ കുളിരിൽ പൊതിഞ്ഞ മുറിയിലേക്ക് ആണ്. മുറിയുടെ മൂലയിൽ തല മടക്കി വച്ച കാലുകൾക്ക് മേലേ വച്ച് ചുരുണ്ടു കൂടി ഇരിക്കുന്ന രാജനെ കണ്ടതും അഫ്സലിന്റെ മുഖം വരിഞ്ഞു മുറുകി. തണുപ്പിൽ കോച്ചി വിറക്കുന്ന രാജന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച അഫ്സൽ അവനെ മുറിക്ക് നടുവിലേക്ക് വലിച്ചു കിടത്തി.

ബോധം നശിക്കാറായ രാജൻ അനക്കമില്ലാതെ കിടക്കുമ്പോൾ അഫ്സൽ ശക്തിയിൽ ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ട് അവന്റെയുള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊങ്ങിയ കലി പതിയെ നിയന്ത്രിച്ചു. അഫ്സലിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി കോശിയും നിയാസും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

"നീ പറ... എന്ത് ചെയ്യണം ഇവനെ? കൊല്ലണോ?"

ഉടുതുണിയുടെ മറയില്ലാതെ ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന രാജനെ കാലുകൾ കൊണ്ട് മലർത്തിയിട്ട് കോശി അഫ്സലിനു നേരെ തിരിഞ്ഞു.

"അത് വേണ്ട അച്ചായ... ഇനിയുള്ള കാലം ഒന്നിനും വയ്യാതെ എല്ലാം കണ്ടും അറിഞ്ഞും ജീവിക്കണം ഇവൻ"

"നീയെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? നിന്റെ പ്ലാൻ എന്താ?"

"നീയൊന്ന് അടങ്ങു നിയാസേ... പറയാം ഞാൻ"

അഫ്സലിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി അവനുള്ളിൽ പലതും കണക്കുകൂട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്ന് നിയാസിനോട് വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഫ്സലിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി അവസാനമായി കണ്ട ദിവസം ഓർത്തെടുക്കുകയായിരുന്നു നിയാസ്....

കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ്... ഷഫീദയുടെ അലറികരച്ചിൽ കേട്ട് പിടിവിട്ട് നിക്കുന്ന അഫ്സലിനെ ഒരു വിധം സമാധാനിപ്പിച്ചതാണ് നിയാസ്. അവളെ സമ്മതമില്ലാതെ ഉപദ്രവിച്ച അവളുടെ വാപ്പയെ കാത്തുള്ള ഇരിപ്പ്... പാതിരാത്രിയിൽ നിലാവെളിച്ചതിൽ അവന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി അയാൾ നട്ടെല്ല് പൊട്ടി കിടപ്പിൽ ആയി എന്നറിയുന്ന വരെ ആ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

മൊബൈലുമായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ അഫ്സൽ ഉടനെ വരാമെന്നും കാത്തിരിക്കാനും പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് തിരികെ കയറി വന്നത്. അവന്റെയുള്ളിലെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ അറിയാതെ കോശിയും നിയാസും മുഖാമുഖം നോക്കി. എങ്കിലും രാജന്റെ