Chapter Title : പാത്തൂന്റെ പുന്നാര കാക്കു 5 [അഫ്സൽ അലി]

ചെയ്തു.

ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നെടുത്ത ബുക്കിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ട് ബെഡിൽ കിടക്കുകയാണ് രഞ്ജിത. പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പറിൽ നിന്നും വന്ന കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് രഞ്ജിത മൊബൈൽ ചെവിയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

"ഹലോ... ആരാണ്?"

"അമ്മാ...."

നിയാസിന്റെ ശബ്ദം അവൾ ഞൊടിയിടയിൽ മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തു. അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തണുപ്പുള്ള കുളിർമഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

"മോനെ... സുഖമാണോടാ...?"

"മ്മ്മ്... അമ്മക്കോ?"

"സുഖം... ഇപ്പോഴാണോ മോന് അമ്മയെ ഓർമ വന്നത്?"

"അയ്യോ അല്ല... എന്നും ഓർക്കാറുണ്ട് ഞാൻ. ഒന്ന് വിളിക്കാൻ നമ്പർ ഇല്ലായിരുന്നു."

"ഇപ്പോ എവിടുന്നു കിട്ടി നമ്പർ?"

"അഭിയോട് ചോദിച്ചു."

"വീട്ടിലാണോടാ? ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചോ നീ?"

"വീട്ടിലേക്ക് പോവാ... പോയിട്ട് വേണം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാൻ..."

"എന്നാ മോനൊരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഇങ്ങോട്ട് വാ. ഇന്ന് ഭക്ഷണം ഇവിടുന്ന് കഴിക്കാം."

"അയ്യോ... വേണ്ടമ്മാ..."

"ഇങ്ങോട്ട് ഒന്നും പറയണ്ട. ഞാൻ പറഞ്ഞത് അങ്ങോട്ട് കേട്ടാൽ മതി. വീട്ടിൽ പോയി കുളിച്ചു ഫ്രഷായി ഇങ്ങു പോര്."

രഞ്ജിതയുടെ നിർബന്ധത്തിനു മുന്നിൽ വഴങ്ങി നിയാസ് അവിടേക്ക് ചെല്ലാം എന്ന് വാക്ക് കൊടുത്തു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു

7 മണിക്ക് അക്കൗണ്ട്സ് ക്ലോസിങ് കഴിഞ്ഞു അഫ്സില പോയിട്ടും കഴിഞ്ഞ മാസത്തെ കണക്കുകൾ നോക്കി അഫ്സൽ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. ഷഫീദയുടെ കാൾ കണ്ട് അഫ്സൽ പുഞ്ചിരിയോടെ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

"പാത്തൂ..."

"കാക്കൂ..."

"ആഹാ..."

"പിന്നേ... കാക്കൂ... ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവുമ്പോ ഫുഡ് ഹോട്ടലിന്ന് മേടിച്ചോ. ഇവിടെ രാത്രി ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല."

"അപ്പോ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടേ?"

"ആഹ്ഹഹ്സ്സ്... ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത് ഇവിടെയുണ്ട്. കാക്കു ഇന്നും ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നോ. എനിക്കിവിടെയുള്ള കഴപ്പിയെ കൊണ്ട് കൊറച്ചു പണിയുണ്ട്"

"എന്ത് പണിയാ പാത്തൂ?"

"അതൊക്കെയുണ്ട്... മോളെ കൂട്ടികൊടുക്കാൻ നടക്കുവല്ലേ.... അപ്പൊ അതിനുള്ള പണി എടുപ്പിക്കട്ടെ"

"ചേച്ചി പറഞ്ഞോ നിന്നോട്?"

"ആഹ്മ്... പറഞ്ഞു... അമ്മുനോട് ഞാറാഴ്ച ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കോളടിച്ചല്ലോ മോനെ..."

"പോടീ പെണ്ണെ... ഹിഹി..."

"നാളെ ഹോസ്പിറ്റലിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോ വിളിക്കണേ... ഇക്കാക്ക് ഒരു കൂട്ടം കാണിക്കാനുണ്ട് എനിക്ക്..."

"ശെരി പെണ്ണെ"

കാൾ കട്ട് ചെയ്ത് അഫ്സൽ ഓഫീസ് പൂട്ടി ഇറങ്ങി. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഗോഡൗണിൽ ലൈറ്റ് കണ്ട് ഓഫ് ചെയ്യാൻ