Chapter Title : പാത്തൂന്റെ പുന്നാര കാക്കു 7 [അഫ്സൽ അലി]

പൂറ് നിറച്ചു അയാളുടെ കുണ്ണപ്പാൽ ചീറ്റുമ്പോൾ നിമ്മിയിൽ നിന്ന് ചെറുതായി മാത്രം ഞരക്കങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. കാമം അല്പമൊന്ന് അടങ്ങിയ നിമ്മി കോശിയുടെ ദേഹത്തു പറ്റിച്ചേർന്നു അയാളുടെ മേലെ ശാന്തയായി കിടന്നു മയങ്ങി...

"ഇന്നും കൂടെ ഇവിടെ ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യന്റെ പാത്തൂ..."

വീട്ടിൽ പോണമെന്നു വാശി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഷഫീദയെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഡോക്ടർ ശ്രീജ. അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കാതെ ഷഫീദ വാശിയിലാണ്.

"അയ്യാ... എനിക്ക് പറ്റില്ല ഇവിടെയിങ്ങനെ കിടക്കാൻ"

"ദേ ഒരെണ്ണമങ്ങു തന്നാലുണ്ടല്ലോ... അടങ്ങി കിടന്നോണം അവിടെ..."

ഒരു നിലക്കും അടുക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ശ്രീജ ഷഫീദയെ അടക്കാനായി അവളോട് പറഞ്ഞു.

"പ്ലീസ് ചേച്ചീ... എനിക്ക് ഇവിടെ കിടക്കേണ്ട... വീട്ടിൽ കിടന്നാൽ മതി... നല്ല ചേച്ചിയല്ലേ"

"അഹ്... ഇന്ന് ഞാൻ നല്ല ചേച്ചിയല്ല... നാളെ നല്ലതായിക്കോളാം"

അവളെ വീട്ടിലേക്ക് വിടില്ലെന്ന ഉറച്ച തീരുമാനം എടുത്ത ഡോക്ടറോട് കുറെ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും രക്ഷയില്ലാതെ അവൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെ നിൽക്കാൻ സമ്മതിച്ചു.

ഷഫീദയുടെ വാശി കണ്ട സിനിയും ബിനിലയും ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി നിൽകുമ്പോൾ ഷഫീദ അവരെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി.

"അഫ്സൂ... നീയൊന്ന് വന്നേ"

ശ്രീജ അഫ്സലിനെയും കൂട്ടി അവളുടെ കോൺസൽറ്റേഷൻ റൂമിലേക്ക് വന്നു.

"ഇരിക്ക്"

തന്റെ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു ശ്രീജ അവനോട് ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

"നാളെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാം. ഇന്നും കൂടെ ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ. പക്ഷെ വീട്ടിൽ എത്തിയാലും നല്ലോണം റസ്റ്റ് വേണം"

ശ്രീജ പറയുന്നതൊക്കെ അവൻ മൂളികേട്ടിരുന്നു.

"പാത്തൂന്റെ വീട്ടീന്ന് ആരും വന്നില്ലേ? അറിയിച്ചില്ലേ അവരെ?"

"ഉമ്മയോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവിടെ ഉപ്പാന്റെ ഒപ്പം ആളില്ലാത്ത കാരണം വരാൻ പറ്റത്തില്ല. മൂപ്പരുടെ അടുത്ത് നിർത്താൻ ആരെയെങ്കിലും കിട്ടിയാൽ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്"

"കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് ശരീരം അധികം അനങ്ങാൻ സമ്മതിക്കണ്ട. കൂടെ ഒരാളെപ്പോഴും വേണം. ബാത്റൂമിലേക്ക് തനിച്ചു വിടരുത്. എല്ലാത്തിനും പറ്റിയ ഒരാൾ വേണം."

"മ്മ്മ്..."

"ഡാ... നീ ഓക്കേ ആണോ?"

"എങ്ങനെ ഓക്കേ ആവും ചേച്ചി... അവളുടെ കിടപ്പ് കണ്ടില്ലേ... ആരോടും ദേഷ്യം കാണിക്കാത്ത പെണ്ണാ... അവൾക്കാ ഈ അവസ്ഥ വന്നേ."

"അവനെ കിട്ടിയോ?"

"ഇതുവരെ ഇല്ല. അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്"