Chapter Title : പാത്തൂന്റെ പുന്നാര കാക്കു 7 [അഫ്സൽ അലി]

വളച്ചു കെട്ടില്ലാതെ പറഞ്ഞു എന്നെ ഉള്ളൂ..."

അഫ്സൽ മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതും ശ്രീജ അവളുടെ ചെയറിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നു മൊബൈൽ കയ്യിൽ എടുത്തു ആനന്ദിന്റെ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു.

"അനുകൂട്ടാ...."

അപ്പുറത് ആനന്ദിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും അവൾ കാതരയായി...

"എന്താ ചേച്ചീ"

"മോൻ ഫ്രീയാണോടാ?"

"ആഹ്ഹ് ഫ്രീയാ.. എന്ത് പറ്റി ചേച്ചീ?"

"വന്ന് ചേച്ചിയെ ഒന്ന് പണ്ണി താടാ മോനെ... കടിച്ചിട്ട് വയ്യ"

"ഏഹ്ഹ്...?? ആരാ എന്റെ ചേച്ചിപെണ്ണിനെ കടി കേറ്റിയെ?"

"അഫ്സു... അവൻ... അവനെന്റെ വയറിൽ ഉമ്മ വച്ചെടാ... തെമ്മാടി..."

"അവനൊന്നും ഉമ്മ വെക്കുമ്പോഴേക്ക് ഒലിച്ചോടി ചേച്ചിപ്പെണ്ണേ?"

"മ്മ്മ്... ഒലിച്ചു... തൊടയിലൂടെ ഒഴുകുവാടാ മോനെ..."

"വീട്ടിലേക്ക് വാടി... നിന്റെ കഴപ്പ് ഞാൻ തീർത്തു തരാം..."

കാൾ കട്ട് ആയതും ശ്രീജ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി പായിച്ചു. കടി കേറി തേൻ ഒലിക്കുന്ന പൂറുമായി അവൾ വണ്ടി വേഗത്തിൽ പായിച്ചു.

എറണാകുളത്ത് എത്തുന്ന സമയം അലാറം വച്ചിരുന്ന അപ്പുവിന്റെ ഫോൺ നിർത്താതെ അലാറം അടിഞ്ഞു. ഞെട്ടിയുണർന്ന് അലാറം ഓഫ്‌ ചെയ്ത് തിരിഞ്ഞ അവൻ നിമ്മിയെ കാണാതെ അങ്കലാപ്പിലായി. നിമ്മിയുടെ മൊബൈൽ അവന്റെ ബാഗിനടുത്തു കണ്ട് അവൻ അതെടുത്തു. അവന്റെ കയ്യിലിരുന്നു മൊബൈൽ ഒരു വട്ടം അടിഞ്ഞു കട്ട് ആയി. അവൻ കർട്ടൻ മാറ്റി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി.

കോശിയുടെ ചൂട് പറ്റി കിടന്നുകൊണ്ട് അവൾ അയാളുടെ നമ്പറിൽ നിന്ന് അവളുടെ നമ്പറിലേക്ക് ഒരു വട്ടം റിങ് ചെയ്തു.

"ഇച്ചായാ... എനിക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള ടൈം ആയി... ഞാൻ വിളിച്ചോട്ടെ ഇടക്കൊക്കെ"

"നീ എപ്പോ വേണേലും വിളിച്ചോടി പെണ്ണെ"

"ഇച്ചായാ..."

"എന്താടി"

"ഞാൻ... ഞാൻ അപ്പൂസിന് കൊടുക്കട്ടെ?"

"കൊടുത്തോടി പെണ്ണെ... നീ ഇഷ്ടമുള്ളവർക്കൊക്കെ കൊടുക്ക്... നിന്റെ അപ്പൂസിനോ അവന്റെ അമ്മയെ പണ്ണിയവനോ ആർക്ക് വേണേലും കൊടുത്തോ... എന്നിട്ട് ജീവിതം ആസ്വദിക്ക്..."

അയാളുടെ ദേഹത്തു നിന്ന് മാറി പാന്റി എടുത്തിടാൻ തുനിഞ്ഞ നിമ്മിയെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പാന്റി പിടിച്ചു വാങ്ങി.

"നീ പാന്റി ഉടുക്കാതെ പോയാൽ മതിയെടി കഴപ്പീ"

നിമ്മിയുടെ മൂത്രവും പൂർത്തേനും കൊണ്ട് നനഞ്ഞു കുഴഞ്ഞ