Chapter Title : പാത്തൂന്റെ പുന്നാര കാക്കു 7 [അഫ്സൽ അലി]

അതിശയിച്ചു.

"എന്റെ ബർത്ഡേ ഇത്താത്താക്ക് ഒപ്പമാ"

അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അഫ്സലിനെ തള്ളിമാറ്റി അഭിന അകത്തേക്ക് കയറി. അഭിനയെ കണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഷഫീദ ബെഡിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് കേക്ക് വച്ചുകൊണ്ട് അഭിന ഷഫീദയെ നോക്കി.

"ഇത്താത്ത വേണം ഇന്ന് എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ."

ഷഫീദ കൈകൾ നീട്ടി അഭിനയുടെ കവിളുകളിൽ പിടിച്ചു.

"ഹാപ്പി ബര്ത്ഡേ അഭികുട്ടീ..."

ഷഫീദ അവളുടെ വിരലിൽ അണിഞ്ഞിരുന്ന മോതിരം ഊരി അഭിനയുടെ വിരലിൽ അണിഞ്ഞു കൊടുത്തു.

ഷഫീദയും അഭിനയും ചേർന്നാണ് കേക്ക് മുറിച്ചത്. ആദ്യത്തെ പീസ് ഷഫീദക്ക് നൽകി അഭിന അടുത്ത പീസ് നിയാസിനും കൊടുത്തു. ശേഷം രഞ്ജിത കേക്ക് മുറിച്ചു എല്ലാർക്കുമായി വീതിച്ചു നൽകി.

"ഇക്കാക്കാ... എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്"

ടെൻഷനോട് കൂടി അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മുവിനെ കണ്ട് അവൻ സംശയിച്ചു.

"അയാൾ... അയാൾ രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ എന്നെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ... ഞാൻ പഠിപ്പ് നിർത്തുവാ എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ... അന്ന്"

"ആര്?"

"രാജൻ"

അച്ഛനെന്ന് പറയാതെ പേര് പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിഷമം തോന്നേണ്ട ബിനിലയുടെ മുഖം നിർവികാരമായിരുന്നു.

"എന്തിനു?"

"എന്നോട് അയാളോടൊപ്പം ചെല്ലാൻ പറയാൻ. അയാളുടെ കൂട്ടുകാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു കൂടെ. അയാൾ എനിക്ക് എന്തോ ജോലി ശെരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു"

"ഏത് കൂട്ടുക്കാരൻ?"

"ഹംസ എന്നോ മറ്റോ ആണ് പേര് പറഞ്ഞത്. ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാ അയാളെ കാണുന്നത്"

അവൾ മൊബൈൽ എടുത്തു രാജന്റെയും ഹംസയുടെയും കൂടെ നിൽക്കുന്ന സെൽഫി അഫ്സലിനെ കാണിച്ചു.

"അന്ന് വന്നപ്പോ നിർബന്ധിപ്പിച്ചു എന്നെകൊണ്ട് എടുപ്പിച്ചതാ"

"ഹംസ... അഫ്സിലയുടെ ഉപ്പ..."

"ഇക്കാക്ക് അറിയോ ഇയാളെ?"

"എടീ ഒരുമ്പെട്ടവളെ... അയാള് നിന്നെ കാണാൻ വന്നിട്ട് നീയെന്താടി ഇത് ആദ്യമേ പറയാതിരുന്നത്? നീ ഒരു വാക്ക് പാഞ്ഞിരുന്നേൽ ഇന്ന് പാത്തു ഇവിടെ കിടക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നോ?"

അമ്മുവിന് നേരെ ദേഷ്യത്തോടെ നടന്നടുത്തു കൊണ്ട് അവളോട് കയർക്കുന്ന ബിനിലയെ അവളുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം കണ്ട് അമ്മുവിനെ തല്ലുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി രഞ്ജിത പെട്ടെന്ന് കയറി പിടിച്ചു.

"ചേച്ചീ... ഒന്ന് അടങ്ങു. അവളൊന്ന് പറയട്ടെ"

ബിനിലയുടെ ദേഷ്യം കണ്ട് പേടിച്ച