Chapter Title : പാത്തൂന്റെ പുന്നാര കാക്കു 8 [അഫ്സൽ അലി]

കണ്ണുകൾ നോട്ടമിട്ടു. ആദ്യം ഹംസ, പിന്നീട് രാജൻ... അഫ്സിലയുടെ ശരീരം അവർ രണ്ട് പേരും മാറി മാറി ഉപയോഗിച്ചു.

അമ്മയുടെയും അമ്മൂമ്മയുടെയും വഴിവിട്ട ജീവിതം കണ്ടു ജീവിച്ച രാധികയുടെ മകൾ രാഖി, അവരെക്കാൾ മുഴുത്ത കഴപ്പി ആയാണ് വളർന്നത്. സ്കൂൾകാലങ്ങളിൽ തന്നെ കള്ളിന്റെയും കഞ്ചാവിന്റെയും രുചി അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ രാഖിയുടെ കന്യകത്തം അവൾ ഒരു പാക്കറ്റ് കഞ്ചാവിന് വേണ്ടി കൂട്ടുകാരനു സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തുടക്കമിട്ടു. അമ്മയെയും അമ്മൂമ്മയെയും മാറി മാറി പണ്ണുന്ന ഹംസയേയും രാജനെയും അവൾ തന്നെ മുൻകൈ എടുത്തു വളച്ചു. രണ്ടു പേരും നന്നായിത്തന്നെ രാഖിയെ ഉഴുത്തു മറിക്കുകയും ചെയ്തു.

അഫ്സിലയെ ആദ്യമായി കാഴ്ച വെക്കുന്നത് രാധികയാണ്. അവളുടെ രക്തത്തിന്റെ മണമുള്ള ഒരു ദിവസം അവളെ അന്വേഷിച്ചു വന്ന പിള്ളേർക്ക് മുന്നിൽ അവൾ ഹംസയുടെ സഹായത്തോടെ അഫ്സിലയെ എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു.

സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ കൊല്ലുമെന്ന ഹംസയുടെ ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ അഫ്സില അവനെ അനുസരിച്ചു ജീവിച്ചു.

അഫ്സിലയുടെ ജീവിതം അവൾ തുറന്നു കാട്ടിയപ്പോൾ ആ മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

"അപ്പോ നീ നിന്റെ അച്ഛനെ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലേ?"

കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് അഫ്സൽ അവളോട് ചോദിച്ചു.

"ഇല്ല ഇക്കാക്കാ.. വിശ്വനാഥൻ എന്ന പേരല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല"

"മ്മ്മ്..."

ഹംസയുടെ കൂട്ടുകാരൻ രാജൻ തന്റെ പഴയ ഭർത്താവ് രാജൻ ആണെന്ന ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്ന ബിനിലയുടെ കണ്ണുകൾ കോപം കൊണ്ട് ജ്വലിച്ചു. കണ്ണുനീരിനു പകരം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കോപത്തിന്റെ തീജ്വാലയാണ് പ്രത്യക്ഷപെട്ടത്. ഹംസയുടെ കൂട്ടുകാരൻ രാജനെ അഫ്സലിന് മനസ്സിലായെങ്കിലും രാധിക ആരാണെന്നു അവനു മനസ്സിലായില്ല.

"ഇക്കാക്കാ... എന്നോട് വെറുപ്പ് കാണിക്കല്ലേ... ഇക്കാക്കാന്റെ കടയിൽ ഇരിക്കുന്ന സമയം മാത്രമാ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്ന സമയം..."

അഫ്സലിന്റെ കാൽക്കലേക്ക് വീണു കരയുന്ന അഫ്സിലയെ അവൻ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവളെ തലയിൽ തലോടി അശ്വസിപ്പിച്ചു.

"നിനക്ക് എന്നോടൊരു വാക്ക് പറയായിരുന്നില്ലേ അഫ്സീ..."

"എനിക്കായാളെ പേടിയാ ഇക്കാക്കാ... എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയാൽ ഇക്കാക്കയെയും അയാള് കൊല്ലും..."

"ഇക്കാക്കാ.. ഞാൻ കടയിലേക്ക് പോട്ടെ... കൊറേ ജോലി ബാക്കിയുണ്ട് അവിടെ"

"കാക്കൂ..."

വാതിൽപടികൾ കടന്നു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന അഫ്സിലയെ കണ്ട് ഷഫീദ അഫ്സലിനെ