Chapter Title : പാവക്കൂത്ത്‌ [MK]

ഒരു ലിമിറ്റഡ് എഡിഷൻ ഡിസൈനർ ഷൂസ് ആണ് ,, കാഷ്യർ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മാറ്റാതെ പറഞ്ഞു,,,

അയ്യോ,, സോറി,, ഞാൻ കരുതിയത് അതിനു അഞ്ഞൂറ് ആണെന്നാണ്,, അത്രയും ക്യാഷ് എൻ്റെ കയ്യിൽ ഇല്ല,, തത്കാലം എനിക്ക് ആ കറുപ്പ് സ്കൂൾ ഷൂസ് മാത്രം മതി,,,

തൻ്റെ ഗതികേട് ആ ജീവനക്കാരന് മുന്നിൽ വ്യക്തമാകുമ്പോഴും 'മാനസി' ചെറുതായി മുഖത്തു ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ മാനസിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട കാഷ്യറുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി പൂർണമായും അസ്തമിച്ചു പകരം ഒരു പുച്ഛഭാവം പിറവി കൊള്ളാനും തുടങ്ങി !!

അയ്യോ,,, എനിക്ക് ആ പിങ്ക് ഷൂസ് വേണം അമ്മേ,,,,, മാളു വീണ്ടും ഒച്ചയിട്ടു കരയാൻ തുടങ്ങി,,, അതും ഇപ്പ്രാവശ്യം തറയിൽ കിടന്നു കൈകാലുകൾ ഇട്ടടിച്ചായിരുന്നു മാളുവിൻറ്റെ പ്രഹസനം!!

അയ്യോ മോളെ,, ഇങ്ങനെ കിടന്നു ബഹളം വെക്കല്ലേ,, ദേ,, എല്ലാവരും നമ്മളെ തന്നെ നോക്കുന്നു,,, അമ്മ ഇപ്പൊ അത്രയും ക്യാഷ് എടുത്തിട്ടില്ല,, ഇപ്പൊ നമുക്ക് സ്കൂൾ ഷൂസ് മാത്രം വാങ്ങിക്കാം,,, നാളെ നമുക്ക് പൈസയുമായി വന്നിട്ട് പിങ്ക് ഷൂസും വാങ്ങിക്കാം!!

നാളെ വന്നു വാങ്ങിക്കാം എന്ന് മാനസി പറഞ്ഞത് വെറുതെ ആയിരുന്നെങ്കിലും എല്ലാവരും നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യം തന്നെ ആയിരുന്നു,, മാളുവിന്റ്റെ ഈ പെർഫോമൻസ് തുടങ്ങിയും മനസിയും മോളും തന്നെ ആയിരുന്നു ആ കടയിലെ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായി മാറിയത്!!

ഇല്ല,,, 'അമ്മ വെറുതെ നുണ പറയുവാ,, ഈ 'അമ്മ എനിക്ക് ഒന്നും വാങ്ങിച്ചു താരത്തില്ല,,, എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല ഈ അമ്മയേ,,,

മാനസിയെ ഒന്നൂടെ നാണം കെടുത്തിക്കൊണ്ടു മാളു വീണ്ടും ഒച്ചയിട്ടു !!

കുഴപ്പമില്ല,, ഇത് ഞാൻ പേ ചെയ്തോളാം,, പറയുന്നതോടൊപ്പം മായ അവരുടെ ക്രെഡിറ്റ് കാർഡ് ആ ക്യാഷ്യർക്കു കൈമാറി,,

അയ്യോ,, വേണ്ട ചേച്ചി,, ഇത്രയും വിലയുള്ള ഷൂസ്,,, ഇങ്ങനെ മോളുടെ വാശിക്ക് നിക്കണ്ട,,,

മാനസി എതിർത്ത് തുടങ്ങുമ്പോയേക്കും, ആ കാഷ്യർ കാർഡ് സ്വൈപ്പ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു,,, ബില്ല് അച്ചടിച്ച് പുറത്തേക്കു തള്ളി വരുന്ന ഓരോ സെക്കൻഡിലും മാനസിയുടെ മുഖത്തു നാണക്കേട് അരിച്ചു കയറുകയായിരുന്നു,,, ആ പ്രിൻറ്റെർ ഉയർത്തി