Chapter Title : പച്ചക്കാമം [കൊമ്പൻ]

പോയി. ഉച്ചക്ക്‌ ഊണു കഴിയ്ക്കാൻ അയാൾ നായർ വന്നില്ല. തിരക്കുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഊണു കടയിൽ കൊണ്ടു കൊടുക്കാരാണ് ചെയ്യാറ്. യശോദാമ്മ സുകന്യയെ വിളിച്ചു “മോളെ ഈ ഊണു അച്ഛന് കൊണ്ടു കൊടുത്തേ. അമ്മക്ക് തീരെ വയ്യാ. ഞാനൊന്നു പോയി കിടക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. സുകന്യ അച്ഛനുള്ള ഊണുമായി കടയിലേക്ക് പോയി. പുറത്തേക് പോകുമ്പോ അവൾ പച്ച നിറമുള്ള സാരിയുടുത്തു. കറുത്ത ബ്ലൗസും ഇട്ടുകൊണ്ട് മുടിയും വിരിച്ചു കുലുങ്ങിയുള്ള അവളുടെ നടത്തം കാണുമ്പോ കവലയിലൊക്കെ ആൾക്കാർ ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നായരുടെ യോഗം!” എന്ന് ചിരിച്ചു പറയുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അച്ഛാ ഇതാ ഊണ്” കടയിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു അവൾ പറഞ്ഞു. “മോള് നേരത്തെ എത്തിയോ ….ശെരി കഴിക്കാം മോള് വിളമ്പിക്കോ….” നായർ കടയുടെ ഉള്ളിൽ ഉള്ള മുറിലേക്ക് കയറി. ഫാനിട്ടുകൊണ്ട് ബെഞ്ചിലിരുന്നു. സുകന്യ നായരെ നോക്കികൊണ്ട് വാഴയില വിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോറും കറികളും വിളമ്പി. ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ അതു കഴിക്കുന്നത് അവൾ നോക്കി നിന്നു. “അടുത്ത ആഴ്ച കൂട്ടുകാരിയുടെ കല്യാണം ആണ്. ഞാൻ ഒരു പുതിയ ബ്ലൗസ് അടിപ്പിക്കാൻ ടൗണില് പൂവാട്ട….” സുകന്യ കൈ വിരൽ പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അതിനു എന്തിനാ മോളെ ടൗണിൽ പോകുന്നേ, ഒത്തിരി ദൂരമില്ലേ ഇവിടെ നിന്ന് ? മുരളിയുടെ കടയുണ്ടല്ലോ അടുത്ത്, അവിടെ പോരെ...” ഗോപാലൻ നായർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അതല്ല അച്ഛാ ഞാൻ സ്ഥിരമായി അവിടെ നിന്നാണ് അടിക്കുന്നത്. അതു കൊണ്ടാണ്” “ഓ വെറുതെ എന്തിനാ….മുരളി അടിക്കും മോളെ” ഗോപാലൻ നായർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചു. “എങ്കിൽ ശെരി അച്ഛാ.” സുകന്യ