Chapter Title : പച്ചക്കാമം [കൊമ്പൻ]
അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അന്നുച്ചയ്ക്ക് കണ്ട നൈറ്റി തന്നെയാണ് വേഷം. “മോളേ… ജയൻ ഈയാഴ്ച വരുമോ?…”നായരുടെ ചോദ്യം കേട്ട് സുകന്യ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി അച്ഛൻ നിൽക്കുന്നു. അമ്മ നേരത്തേ കിടക്കാനായി പോയി. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക സംസാരിച്ചതിനെ പറ്റി വീണ്ടും സംസാരിക്കാനാകുമോ?. “ഇന്ന് വരാമെന്നു പറഞ്ഞതാണ്, പക്ഷെ… നേരമിത്രയായില്ലേ ഇനി സാധ്യതയില്ല തോനുന്നു…” താലികെട്ടിയ ഭർത്താവിന് തന്നോടുള്ള ആവേശവും സ്നേഹവും കുറയുന്നത് മനസിലേക്ക് വന്നതും സുകന്യയുടെ കൺകോണിൽ ചെറു നനവ് പടർന്നു. പക്ഷെ നായരേ കാണിക്കാതെ അവൾ വീണ്ടും പാത്രം കഴുകലിലേക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. “മോളേ… നിന്റെ വിഷമം എനിക്ക് മനസ്സിലായി… ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കേ…”അവളുടെ ഇടതുതോളിൽ കൈവച്ച് അവളെ തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ച് നായർ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞ സുകന്യ ജാള്യത കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഉയർത്താനാവാതെ പുറകിലെ സിങ്കിൽ കൈകൾ അമർത്തി നിന്നു. അവളുടെ നെറുകിൽ തന്റെ വലതുകൈവച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടന്നിരുന്ന മുടിയിഴകൾ പിന്നിലേക്ക് വകഞ്ഞിട്ടു. അവളുടെ മുഖം ഇരുകൈകളിലും കോരിയെടുത്ത് അവളുടെ കവിളുകളിലും താടിയിലുമൊക്കെ നായർ തന്റെ കൈകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു. “അച്ഛാ… എന്താ ഇത്… ഞാൻ…”അവൾ പറഞ്ഞ് തീർക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ നായർ അവളുടെ ചുണ്ടിനു കുറുകെ തന്റെ വലതുചൂണ്ടു വിരൽ വച്ച് അവളെ നിശബ്ദയാക്കി. “എന്റെ മോൾക്ക് ഒരു കുറവും ഉണ്ടാകില്ല… നി വന്ന്കേറിയ ദിവസം നിനക്ക് തന്ന ആ വാക്ക് പാലിക്കാൻ ഞാൻ ബാധ്യസ്ഥനാണ്…” അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ മുഖം കൈക്കുടന്നയിൽ താങ്ങിയെടുത്ത്… സിന്ദൂരരേഖ തൊട്ടിരിക്കുന്നിടത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു… സുകന്യയ്ക്ക് കുളിരുകോരുന്ന പോലെയുള്ള അനുഭവം ആയിരുന്നു അത്… കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ തന്നെത്തന്നെ നോക്കി തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരലിഴയ്ക്കുന്ന തന്റെ അമ്മായിപ്പൻ. “ന്റെ മോള് സുന്ദരിയാ… ആരെക്കാളും…മോളെ എനിക്ക് അത്രക്കിഷ്ടമാണ്.”എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ ഇടതുകവിളിൽ തന്റെ പരുത്ത ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു ഉമ്മവച്ചതുംസുകന്യയുടെ ശ്വാസഗതി വർദ്ധിച്ചു. തന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ആൾക്കാരുടെ ഇടയിൽ അച്ഛനും കൂടെയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞതും അവളൊന്നു ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി. “ഞാൻ പോട്ടെ… അമ്മ ചിലപ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കും…”അവൾ പെട്ടെന്ന് അയാളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി. തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. തന്റെ
💬 Comments
View all comments