Chapter Title : പച്ചക്കാമം [കൊമ്പൻ]

മാറ്റി നിർത്തി. വാഴയുടെ ഇലകൾ താഴേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നത് അവർക്ക് ഒരു മറ സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നിലായി നീണ്ടു കിടക്കുന്ന പാടത്തേക്കും അവളൊന്ന് കണ്ണയച്ചു. ഇല്ല ആരുമില്ല അവിടെയെങ്ങും. നായർ തൂമ്പ താഴെവച്ചു. എന്നിട്ട് അവളുടെ നേര്യത് വലിച്ച് മാറ്റിയിട്ട് കറുപ്പ് നിറമുള്ള ബ്ലൌസിൽ ഇരുകൈകളും അമർത്തി. “എന്തു മൊലയാ മോളേ ഇത്…”ബ്ലൌസിനു പുറത്തുകൂടി ആ നിറമാറുകളിൽ ഞെക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ മുരണ്ടു. “ഹാ… അച്ഛാ… അമ്മ അവിടെ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടാകും…”അവൾ ആ സുഖത്തിലും പറഞ്ഞു. തന്നെ അന്വേഷിച്ച് അമ്മ ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ അപകടമാണ്. “ഉം… അതു ശരിയാ… മോള് പൊയ്ക്കോ…”ഇടതുമുലയിൽ ഒന്നുകൂടി ഞെരിച്ചു ഗോപാലൻ. അവൾക്ക് അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ മനസ്സുണ്ടായില്ലെങ്കിലും ചായഗ്ലാസ്സുമായി അവൾ പോകാൻ തിരിഞ്ഞു. പെട്ടെന്നാണ് അയാൾ അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ചത്. “ഹാ… വിട് അച്ഛാ…”അവൾ കുതറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞെങ്കിലും അനങ്ങാതെ നിന്നു. തന്റെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ ഇടതുകൈ തന്റെ വയറിലൂടെ ഇഴയുന്നതും പൊക്കിൾ കുഴിയിൽ എത്തിയതും അവൾ അറിഞ്ഞു. അതോടൊപ്പം തന്റെ പിന്നിലെ ചന്തികളുടെ ഇടയിൽ ബലമുള്ള ഒരു ആയുധം കുത്തുന്നതും ഒരു നടുക്കത്തോടെ അവൾ മനസ്സിലാക്കി. അയാൾ അവളുടെ വലിയ ചന്തികളടെ ഇടയിൽ തന്റെ ആയുധം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ഉരച്ചു. “ന്റെ മോളുടെ കുണ്ടി നല്ല പഞ്ഞി പോലെയിരിക്കുന്നൂട്ടോ… അച്ഛന് ഇഷ്ടായി…” വലതുകൈകൊണ്ട് അവളുടെ വലത്തേ ചന്തിപ്പകുതിയിൽ അയാൾ ഉഴിഞ്ഞു. നല്ല ഉരുണ്ട ചന്തി. അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. “ഒന്ന് പോ അച്ഛാ… എനിക്ക് നാണമാകുന്നു…”പെട്ടെന്നുണ്ടായ നായരുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ അവളിൽ നാണം വിരിയിച്ചു… “നിന്നെ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നുന്നുണ്ടെനിക്ക്….” അയാൾ അവളുടെ മുഴുത്ത ചന്തിയിൽ അമർത്തിപ്പിഴിഞ്ഞു. അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ടൊരു നിമിഷത്തോർത്തു. അവളുടെ പൊക്കിളിൽ ചുഴറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ വിരൽ അവളുടെ മടിക്കുത്തിനുള്ളിലേക്കിറക്കി അയാൾ. “ഉഫ്…” നടുവൊന്ന് ചുരുക്കി ചന്തി പിന്നോട്ട് തള്ളി അവൾ. “നീ വന്നതിനു ശേഷം യശോധയ്ക്ക് നല്ല സുഖമാണ്!” “ഉം അതെന്തേ?” ഒന്നുമറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ നായരേ നോക്കിയെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിൽ ഊഹിച്ചിരുന്നു നായർ എന്താണ് പറയാൻ പോവുന്നതെന്ന്! “നിന്നെയോർത്തല്ലേ ഞാൻ അവളെ…” “കള്ളൻ!!!!” ചുണ്ടു മലർത്തികൊണ്ട് കാമിനിയെപോലെ അവൾ നായരേ നോക്കി