Chapter Title : പച്ചക്കാമം [കൊമ്പൻ]

സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ… മോളേ അച്ഛന് മുകളിലത്തെ മുറി കൊടുത്തോളൂ…”സുകന്യയുടെ അച്ഛൻ അവളോടായി പറഞ്ഞു. “വാ അച്ഛാ…”സുകന്യയുടെ പുറകേ കോണിപ്പടികൾ കയറുമ്പോൾ നായരുടെ മുന്നിൽ നീലസാരിയിൽ ഇഴതെന്നി കളിക്കുന്ന നിതംബങ്ങൾ ഇടംവലം വെട്ടുകയായിരുന്നു. മുകളിലെ മുറിയിൽ എത്തിയതും നായർ പുറത്ത് നിന്ന് വാതിലിന്റെ സാക്ഷയിട്ടു. എന്നിട്ട് മുറിയുടെ മൂലയിൽ ബാഗ് വയ്ക്കുന്ന സുകന്യയെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “ദേ അമ്മായിപ്പാ!!! തോന്ന്യാസം കാണിക്കാൻ ഇത് സ്വന്തം വീടൊന്നുമല്ല കെട്ടോ” അടക്കിയ ചിരിയോടെ സുകന്യ പറഞ്ഞു… “നിന്റെ കോണിപ്പടി കേറുന്ന കാഴ്ച, ന്റെ മോളേ ന്ത് ഭംഗിയാണെന്നോ ആ നടപ്പ്…”അതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നായർ സുകന്യയുടെ ചന്തിയിൽ തന്റെ പകുതി ഉദ്ദരിച്ച ലിംഗം ഉരസി. അവൾക്ക് കുളിരുകോരി. അപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് താഴെ നിന്നുള്ള വിളി എത്തി. “ദേ ഞാൻ പോട്ടേ, പിന്നെ ആവാം അച്ഛാ…”അവളിൽ അയാളിൽ നിന്ന് കുതറിമാറി സാരിഞൊറികൾ ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… “എന്ത് ആവാമെന്ന്??”നായർ ഒന്നുമറിയാത്തത് പോലെ… “ഈ കൊമ്പനെ ശരിയാക്കുന്നത് പിന്നെയാവാമെന്ന്…” ഒന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് അയാളുടെ മുണ്ടിനു മുകളിലെ പൌരുഷത്തെ അടപടലം കയ്യിലൊതുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ മൊഴിഞ്ഞു. ലാസ്യതയെക്കാൾ അപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ടത് ഒരു അധികാര ഭാവമായിരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന അമ്മായപ്പനെ നോക്കി വശ്യമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ താഴേക്കുള്ള പടിയിറങ്ങി. വൈകിട്ട് സുകന്യയുടെ വീട്ടുകാരുടെ കൂടെ കല്യാണവീട്ടിലേക്ക് നായരും ഇറങ്ങി. കല്യാണവീട്ടിലും കിടിലൻ ചരക്കുകളുടെ മേളമായിരുന്നു. അവിടെ തേങ്ങാപിഴിയലൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അത്താഴമൊക്കെ കഴിച്ച് വളരെ വൈകിയാണ് അവർ സുകന്യയുടെ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയത്. സുകന്യയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും കല്യാണ മണ്ഡപത്തിൽ തന്നെ നിന്നു. നായർ അവരുടെ അതിഥിയായതു കൊണ്ട് സുകന്യയേയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചതാണ്. അവർ വരുന്ന വഴി. “അച്ഛാ ദേ നോക്കിക്കേ മേളിലേക്ക്, എത്ര നക്ഷത്രങ്ങളാ മുകളിൽ, കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നണില്ല അല്ലേ?? …”നിലാവെളിച്ചത്തിൽ മിന്നുന്ന അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് ചിതറിയ വാക്കുകൾ അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു… “ശരിയാ കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല, മുകളിൽ നിന്നല്ല, നിന്നിൽ നിന്ന്…”അപ്പോഴേക്കും വീടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തിയ നായർ സുകന്യയെ തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. “ന്താ ഇപ്പൊ ന്റെ അച്ഛൻ കാണിക്കാൻ പോകുന്നത്??…”ലാസ്യമായി അയാളുടെ മൂക്കിൻതുമ്പിൽ പിടിച്ച്