Chapter Title : പച്ചക്കാമം [കൊമ്പൻ]

ഞാൻ തിരുമ്മിത്തരാം യശോദ…”അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് നായർ പറഞ്ഞു. “അയ്യോ… വേണ്ട വേണ്ട… ഇന്നാളൊരു ദിവസം തിരുമ്മി തിരുമ്മി മനുഷ്യനെ ഒരു വഴിയാക്കി…”നായർ തിരുമ്മുമ്പോൾ നായരുടെ പേശീബലം മഴുവൻ അവരുടെ മേൽ പ്രയോഗിക്കുന്നതു പോലെയാണ് തോന്നാറ്. “ഞാൻ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം സുകന്യയോട് ഒന്ന് തിരുമ്മിത്തരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…” അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവർ അകത്തേക്ക് പോയി. “വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട…” എന്നു പറഞ്ഞ് നായരും അകത്തേക്ക് പോയി. ജയൻ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. പക്ഷെ ഭാര്യയെ ഗൗനിക്കാതെ കൂട്ടുകാരുടെ ഒപ്പം പുറത്തേക്ക് പോയിരുന്നു. പക്ഷെ സുകന്യ ജയന്റെ അവഗണന കാര്യമാക്കിയില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയും നായരുടെ കൂടെ പണ്ണണം എന്നുള്ള മോഹം ഇരച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. യശോദാമ്മയുടെ നടുവേദനയുടെ കാരണം താൻ ആണെന്ന് അവൾ മനസിലാക്കായിരുന്നതും ഒരു കാരണമായി. വൈകിട്ട് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് മുറിയിലേക്ക് ചെന്ന നായർ കാണുന്നത് തന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്തിരുന്ന് പാത്രത്തിൽ നിന്ന് കുഴമ്പ് കൈകളിൽ കോരിയെടുക്കുന്ന മരുമകളെയാണ്. കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന യശോദയുടെ ഇടത്തായി ഇടതുകാൽ കട്ടിലിനു താഴേക്കിട്ട് അവരുടെ നടുവിന് കുഴമ്പിടുന്ന സുകന്യയെ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ അവളെ നോക്കി. ഇപ്പോൾ കുളിച്ചതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. പെണ്ണിന്റെ പച്ചമണം അവളുടെ ദേഹത്ത് നിന്നും ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ അടുത്തെത്തി തോളിൽ കൈവച്ചു അയാൾ. അവൾ ഞെട്ടി തല ചെരിച്ചു. അപേക്ഷ പോലെ വേണ്ട എന്ന് തലയാട്ടി. നായർ അപ്പോൾ തന്നെ അവിടെനിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി. അവളെ വേദനിപ്പിക്കാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. സുകന്യയുടെ മുഖത്ത് അന്നേരം ഒരു ആശ്വാസം വന്നുചേർന്നു. “മതി മോളെ നീ പോയി കൈ കഴുകിക്കോ…” പിറ്റേന്ന് കാലത്തു ജയൻ കഞ്ഞി