Chapter Title : പച്ചക്കാമം [കൊമ്പൻ]

കൂമ്പിയടഞ്ഞു. “മോളെ ശരത് വരുന്നുണ്ടെന്ന് ഇന്ന് കത്തുണ്ടായിരുന്നു!” “അതെയോ?” “എത്രയായാലും അവനെന്റെ മോൻ അല്ലെ! പണ്ട് ഒരു പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ അവനെ എതിർത്തു. ഒടുക്കമവളെ ഗർഭിണിയും ആക്കിയപ്പോൾ എന്നെ പേടിച്ചു നാടുവിട്ടു, പാവം….!” “അവനെ ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല അച്ഛാ..” “അവൻ എന്നെപോലെയാണ്….” “അപ്പൊ ജയേട്ടനെ പോലെ ആവില്ല അല്ലെ…ഹിഹി” “എടി കാന്താരി വേണ്ട കേട്ടോ….” “ഹേയ് അവൻ വന്നാലും എനിക്കീ കാട്ടു കുതിരയുണ്ടല്ലോ…” അന്ന് രാത്രിയും സ്വയം കടിയമർത്തിപിടിക്കാനാവാതെ ജയൻ അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോ സുകന്യ പൂറിൽ വിരലിട്ടു കറക്കി വെള്ളം കളഞ്ഞു. നായരുടെ അവസ്‌ഥ അതിലും കഷ്ടമായിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോ ശരത്തും കൂടെ വന്നാൽ നല്ല പുകിലായിരിക്കുമെന്നു അയാളോർത്തു. അടുത്ത ദിവസം പാലു വാങ്ങാൻ പോയ സുകന്യ കുണ്ടിയും തുള്ളിച്ചു ഇടവഴിയിൽകൂടെ നടന്നു വരുമ്പോ അവളുടെ തോളിന്റെ ഒപ്പം ഉയരമുള്ള ഒരു പയ്യൻ പിറകിൽ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു! സുകന്യ സംശയം തോന്നിക്കൊണ്ട് നിന്നപ്പോൾ ആ പയ്യൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഏട്ടത്തിയമ്മേ…” “ശരത്! വരുന്ന വഴിയാണോ നീ….” അവന്റെ നീളൻ മുടിയും കുഞ്ഞി കണ്ണുങ്ങളും അത്യാവശ്യം ഒതുക്കമുള്ള ശരീരവും കണ്ടുകൊണ്ട് സുകന്യ ചോദിച്ചു. “ഉം…ചേച്ചിക്കെന്നെ കണ്ടതും മനസ്സിലായോ?” “പിന്നെന്താ…” സുകന്യ നാണത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു. പറഞ്ഞു കേട്ടതിലും ചുള്ളനായിരുന്നു ശരത്. “ചേച്ചിയുടെ പേരെന്താ…” “സുകന്യ!” “സുകന്യ!!!!” അവൻ മനസ്സിൽ കണ്ട മോഹിനിരൂപത്തെ നേരിട്ട് കണ്ട നിർവൃതിയിൽ ആശ്ചര്യത്തോടെ ഒരു തവണ ആ പേര് വിളിച്ചു.ആ വിളിയിൽ തന്നെ അവനു തന്നെ ഇഷ്ടമായികാണുമെന്നു സുകന്യയും ഊഹിച്ചു. ഇരുവരും സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്കെത്തുമ്പോ ജയൻ കോയമ്പത്തൂർക്ക് ജോലിക്ക് പോകാനുള്ള തയാറെടുപ്പായിരുന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാരും സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുമ്പോ നായർക്കും സുകന്യക്കും ആർത്തിപൂണ്ടു പണ്ണാൻ ഒരവസരം കിട്ടിയതേയില്ല. യശോദാമ്മയുടെ പെങ്ങളുടെ മകളുടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചപ്പോൾ കുറച്ചു ദിവസം പെങ്ങളോടൊപ്പം അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. സുകന്യയ്ക്ക് അതൊരു സൗകര്യമായെങ്കിലും ശരത് ഉള്ളതുകൊണ്ട് നായരുടെ ഒപ്പമുള്ള വേഴ്ച മുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ശരത്തിനു നാട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും ജോലിക്ക് ശ്രമിക്കുമ്പോ പത്താം ക്‌ളാസ് പാസ് ആവാതെ അവനു ജോലിയൊന്നും കിട്ടില്ലായിരുന്നു. നേരത്തെ ഒരു കൊച്ചിയിൽ ഒരു