Chapter Title : പച്ചക്കാമം [കൊമ്പൻ]

പോയി. ഞായറാഴ്ച സുകന്യയും ശരത്തും കൂടെ ബീഫ് കറി ഉണ്ടാക്കി. എല്ലാരും ബീഫും കൂട്ടി നല്ലപോലെ കഴിച്ചു ശേഷം ടീവി യിൽ സിനിമയും കണ്ടു. വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ജയൻ ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ കല്യാണത്തിന് പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു, അതുപോലെ ശരത് കൂട്ടുകാരുടെ ഒപ്പം ഫുട്ബാൾ കളിക്കാനും പോയി. ഒന്ന് തോട്ടത്തിലേക്ക് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു നായർ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനും വരുന്നുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സുകന്യ കൂടെ നായരുടെ കൂടി. അന്നേരം സുകന്യ നീല ചുരിദാറും ലെഗ്ഗിൻസ് ആണ് ധരിച്ചത്, ഷാൾ സുകന്യ മനഃപൂർവം ഇട്ടില്ല. പക്ഷെ നടന്നു അധികം ആവും മുന്നേ പെട്ടെന്നു സുകന്യയുടെ ചെരുപ്പിന്റെ വള്ളിപൊട്ടി. അവൾ ആ ഞെട്ടലിൽ കാലുതെന്നിയതും തോട്ടത്തിലെ വാഴയുടെ കൂമ്പിലേക്ക് വീണതും ഒരുമിച്ചയായിരുന്നു. അവളുടെ കൈമുട്ട് ചെറുതായിട്ട് ഒന്ന് പോറി. നായർ ശബ്ദം കേട്ട് അവളെ തിരഞ്ഞു നോക്കി. “അയ്യോ മോളെ എന്ത് പറ്റി?” “എന്റെ ചെരുപ്പ് പൊട്ടിപ്പോയി അച്ഛാ” “മോൾക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ” സുകന്യ കൈമുട്ട് കാണിച്ചു. നായർ അത് കണ്ടതും സുകന്യയുടെ കൈമുട്ടിൽ തോർത്തുകൊണ്ട് തുടച്ചു കൊടുത്തു. “സാരമില്ല മോളെ.. നമുക്കു തിരിച്ചു പോകാം” “ഉം, മഴക്കോളുണ്ട് …..വേഗം പോകാം.” ആകാശത്തു ഇരുണ്ട മേഘങ്ങളേ നോക്കികൊണ്ട് സുകന്യ പറഞ്ഞു. തിരിച്ചു നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെരുപ്പില്ലാത്ത കൊണ്ട് കാലിൽ ചെറിയ ചെറിയ കല്ലുകൾ കുത്തി കൊണ്ട് അവൾക്ക് വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സുകന്യ ഇനി നടക്കാൻ വയ്യ എന്ന് പറഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ മുൻപിൽ നടന്ന നായർ പിന്നോട്ട് നടന്നു വന്നു. എന്നിട്ട് ചുറ്റും നോക്കി സുകന്യയെ പൊക്കിയെടുത്തു. ഒരു കൈ അവളുടെ ലെഗ്ഗിൻസ് ന്റെ