Chapter Title : പച്ചക്കരിമ്പ് [പ്രകോപജനന്]
പര്ദ്ദയും നിക്കാബും ഒക്കെ ഇട്ടു തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത് . കാറില് കയറുന്നതിനിടക്ക് ജാഫര്ക്ക എന്നോട് വല്ലതും സംസാരിക്കാന് വേണ്ടി നിര്ത്തിയാല് മാത്രം ഒന്ന് നോക്കും . നോക്കുന്നതിനിടക്ക് ഒന്ന് ചിരിക്കും ചുണ്ടുകള് മറഞ്ഞിരിക്കുകയാണെങ്കിലും ആ ചിരി സുറുമഴെയെഴുതിയ മനോഹരമായ കണ്ണുകളില് നിന്നും എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു. വലിയ ദുരുദ്ദേശം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ആ മനോഹരാമായ കണ്ണുകള് ഉള്ള മുഖം മറയില്ലാതെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം എന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.
സാധാരണ എന്തെങ്കിലും വീട്ടു സാധനങ്ങള് വേണമെങ്കില് പോലും മക്കളെ പറഞ്ഞയ്കുക്കയാണ് പതിവ് .അത് കൊണ്ട് വന്നു ഒന്നര മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും അങ്ങനെ ഒരു കാഴ്ച ഇത് വരെ ഒത്തിട്ടില്ല.
അങ്ങനെയിരിക്കെ നാട്ടിലെ ഓരോരോ കാര്യങ്ങള് ആലോചിച്ചു സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് കടയിലെ ഫോണ റിംഗ് ചെയ്യുന്നത്.
ഹലോ ..
ഹലോ ആകാശല്ലേ ..
ഇത് ഞാന് ഷമീന
ജാഫറിക്കാന്റെ . ..ആ എന്താ ഇത്ത .. ?
അതെ ബാങ്ക് വിളിക്കുമ്പോ കട അടക്കുന്ന സമയത്ത് കുറച്ചു ഉള്ളിയും കറിവേപ്പിലയും ആകാശ് ഒന്ന് കൊണ്ട് തരുമോ ?
കുട്ടികള് സ്കൂളില് നിന്നും പോകും മുന്പ് വാങ്ങിക്കാന് മറന്നു .
ഒക്കെ ഞാന് എത്തിക്കാം ഇത്ത .
ഗേറ്റ് ന്റെ പുറത്തു എത്തിയാല് മിസ്കാള് ചെയ്താല് മതി.
നമ്പര് നോട്ട് ചെയ്തോളൂ .
ഒക്കെ ..
അങ്ങനെ ബാങ്ക് വിളിച്ചപ്പോ ഷട്ടര് താഴിത്തി സാധനങ്ങളുമായി ഇത്തയുടെ ഗെറ്റ്നു മുന്വശത്തെത്തി . മിസ്സ് കാള് ചെയ്തു.
ഇത് വരെ കാണാത്ത ആ മുഖം ഇന്ന് കാണാന് സാധിച്ചേക്കാം എന്ന മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിലും ഇത്ത സാധനങ്ങള് വാങ്ങാനായി ഗേറ്റ്
💬 Comments
View all comments