Chapter Title : പച്ചക്കരിമ്പ് [പ്രകോപജനന്]
വേണമെങ്കില് പോലും മക്കളെ പറഞ്ഞയ്കുക്കയാണ് പതിവ് .അത് കൊണ്ട് വന്നു ഒന്നര മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും അങ്ങനെ ഒരു കാഴ്ച ഇത് വരെ ഒത്തിട്ടില്ല.
അങ്ങനെയിരിക്കെ നാട്ടിലെ ഓരോരോ കാര്യങ്ങള് ആലോചിച്ചു സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് കടയിലെ ഫോണ റിംഗ് ചെയ്യുന്നത്.
ഹലോ ..
ഹലോ ആകാശല്ലേ ..
ഇത് ഞാന് ഷമീന
ജാഫറിക്കാന്റെ . ..ആ എന്താ ഇത്ത .. ?
അതെ ബാങ്ക് വിളിക്കുമ്പോ കട അടക്കുന്ന സമയത്ത് കുറച്ചു ഉള്ളിയും കറിവേപ്പിലയും ആകാശ് ഒന്ന് കൊണ്ട് തരുമോ ?
കുട്ടികള് സ്കൂളില് നിന്നും പോകും മുന്പ് വാങ്ങിക്കാന് മറന്നു .
ഒക്കെ ഞാന് എത്തിക്കാം ഇത്ത .
ഗേറ്റ് ന്റെ പുറത്തു എത്തിയാല് മിസ്കാള് ചെയ്താല് മതി.
നമ്പര് നോട്ട് ചെയ്തോളൂ .
ഒക്കെ ..
അങ്ങനെ ബാങ്ക് വിളിച്ചപ്പോ ഷട്ടര് താഴിത്തി സാധനങ്ങളുമായി ഇത്തയുടെ ഗെറ്റ്നു മുന്വശത്തെത്തി . മിസ്സ് കാള് ചെയ്തു.
ഇത് വരെ കാണാത്ത ആ മുഖം ഇന്ന് കാണാന് സാധിച്ചേക്കാം എന്ന മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിലും ഇത്ത സാധനങ്ങള് വാങ്ങാനായി ഗേറ്റ് തുറന്നപ്പോ ഞാന് അറിയാതെ വാ പൊളിച്ചു നിന്ന് പോയി. ചുവന്ന നിറമുള്ള മാക്സിയും മഞ്ഞ ഷാള്മിട്ടു വന്നു എന്റെ മുന്പില് നിന്ന അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. ആദ്യമായി കണ്ണുകള് കൊണ്ടല്ലാതെ ചുണ്ടുകള് കൊണ്ട് ആ മുഖത്ത് നിന്ന് പുഞ്ചിരി വിടരുന്നത് ഞാന് ആസ്വദിച്ചു.
തരൂ..
ഇത്ത സാധങ്ങള് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ചുറ്റുപാടുകളെ കുറിച്ച് ബോധോധയമുണ്ടായത്.
ഇതാ ഇത്ത ഞാന് സാധനങ്ങള് ഇത്തയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു.
എന്ത് പറ്റി ?
ആകെ ഒരു അങ്കലാപ്പ് ?
ഒന്നുമില്ല ആദ്യമായി കാണുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കും.
ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞു ..
ഹഹ .. ഒക്കെ .. കുടിക്കാന് എന്തെങ്കിലും എടുക്കണോ ?
വേണ്ട ..
ഒക്കെ എന്നാല് ...
ആകാശിന്റെ ഈ നമ്പരില് വാട്സപ്പ് ഉണ്ടല്ലോ അല്ലെ ?ഉണ്ട് .
ഒകെ എന്നാല് ഞാന് എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കില് ഞാന് മെസേജ് അയച്ചോളാം . അപ്പൊ വിളിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ടല്ലോ ..
ഒക്കെ ഇത്ത ..
മാസങ്ങളായി പട്ടിണി
💬 Comments
View all comments