Chapter Title : പച്ചക്കരിമ്പ് [പ്രകോപജനന്]
ആയതു കൊണ്ട് ഞാന് എടുത്തു വെച്ചതാ ..
ഈ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു ഒരുപാട് ഫോട്ടോ എടുക്ക്.
നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് ..
എനിക്കങ്ങനെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന് ഒന്നും അറിയില്ല ..
ഞാന് എടുത്തു തരാല്ലോ ... നേരം ഇല്ലാന്നേ ഉള്ളൂ
ഹഹ ... പോടാ ..
സത്യമായിട്ടും നീ എടുത്തു തരുമോ ?
ഇത്തയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് സത്യത്തില് ഞാന് ഞെട്ടി പോയി . വെറുതെ തമാശ രൂപത്തില് ഒരു ഡയലോഗ് കാച്ചിയത ഇത്ത അത് സീരിയസ് ആയി എടുത്തിരിക്കുന്നു . എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി .
ഞാന് അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ പറഞ്ഞു ..
പിന്നെ എന്താ.. എന്റെ ഇത്താടെ സന്തോഷമല്ലേ ,തീര്ച്ചയായും എടുത്തു തരും . ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങാന് പറ്റാത്ത പ്രശനമേ ഉള്ളൂ ..
ഹ്മം .. അത് ശരിയാ ,,
പെട്ടെന്ന് എന്റെ മനസ്സില് തോന്നിയ ബുദ്ധി രണ്ടും കല്പ്പിച്ചങ്ങ് കാച്ചി ..
ഇത്താക്ക് ഇങ്ങട് വരാന് ബുദ്ധിമുട്ടില്ലെങ്കില് കടയുടെ ബാക്ക് സൈഡ് ലെ പാര്ട്ടീഷന് പിറകില് നിന്ന് ക്ലിക്കാം ..
അവിടെ നിന്ന എനിക്ക് പുറത്തേക്കു കാണുകയും ചെയ്യാമല്ലോ ..
അല്ലൊഹ് .. അവിടെയോ ..
ഏയ് .. ഞാന് ഇത്തയുടെ ആഗ്രഹം കണ്ടപ്പോ പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളൂ ..
ആഗ്രഹം ഉണ്ട് ,,, പക്ഷെ ഇക്ക അറിഞ്ഞ വഴക്ക് പറയും .
അയ്യോ എന്നാ വേണ്ടാ ! ഞാന് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല ..
ഞാന് ചുമ്മാ ഭയം അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട് തട്ടി വിട്ടു.
നീ പറയുമോ ... പറയില്ലെങ്കില് ഞാന് വരാം ..
ഞാനോ ..? നല്ല കഥയായി ,.. എനിക്ക് കടയില് നിന്ന് തുള്ളിചാടാന് തോന്നി .
ഇക്ക ചോറ് തിന്നു പോയിട്ട് ഞാന് വരാം കേട്ടോ ...
ഒക്കെ ഇത്ത ,,
മണി പതിനൊന്നര ആകുന്നു ..
ഇക്ക വന്നു റസ്റ്റ് ചെയ്തു പോകാന് രണ്ടര മണി യെങ്കിലും കഴിയും . വീണ്ടും കാത്തിരിപ്പ് രണ്ടു മണിക്കൂര് രണ്ടു വര്ഷങ്ങള് ആയി തോന്നിയ കാത്തിരിപ്പ് .
💬 Comments
View all comments