Chapter Title : പച്ചപ്പ് [®൦¥]

ഉള്ള സ്ഥലത്തു ജനിച്ചു വളർന്ന അവന് ആ കുഗ്രാമം പണ്ട് മുതലെ ഇഷ്ടം അല്ല. അവനെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യം ഇല്ല. ഒരു വീട് കാണണം എങ്കിൽ അര കിലോമീറ്റർ പോകണം. ഇവിടെ നോക്കിയാലും ചകിര പുല്ലുകൾ മാത്രം. ഒരു പച്ചപ്പും ഇല്ലാത്ത അവന്റെ മനസിന്‌ പുഞ്ചപ്പാടത്തെ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ സൗന്ദര്യം ആസ്വാതിക്കാൻ ഉള്ള കഴിവില്ല എന്നത് ആണ് സത്യം. മാമനും മമിക്കും അവനെ ഭയങ്കര കാര്യം ആയിരുന്നു. ഏകദേശം 13 വയസിന് ശേഷം അവൻ അവിടേക്ക് ചെന്നിട്ടില്ല.

7 വർഷങ്ങൾക്ക് ഇപ്പുറം വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലാതെ അവൻ പുഞ്ചപ്പാടത്തേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. രാജുവിന്റെ മനസിൽ ആ പഴയ ഇടുങ്ങിയ വീടും പശു തൊഴുത്തും എല്ലാം കടന്നുപോയി. ആ ഇടുങ്ങിയ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന കാര്യം ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ അവന് ദേഷ്യം കയറി. അവൻ സ്വയം ശപിച്ചു ഇരുന്നു. പോലീസ് qartersine ക്കാൾ നല്ലത് മാമന്റെ വീട് തന്നെ ആയിരിക്കും എന്ന് അവൻ സ്വയം സമാധാനിച്ചു. ഉച്ചതിരിഞ്ഞു 3 മണിയോടെ അവൻ പുഞ്ചപാടത്തു എത്തി. മാമന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ള പാതയിലൂടെ അവൻ നടന്നു. അരയ്ക്ക് മുകളിൽ പടർന്നു നിൽക്കുന്ന ചകിരി പുല്ല് പാതയ്ക്ക് ഇരു വശവും ഉണ്ട്. ആ വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയ അവൻ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിലിൽ മുട്ടി. ആരും വിളി കേൾക്കാതെ ആയപ്പോൾ അവൻ സ്വയം പ്രാകി വരാന്തയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അപ്പോൾ അതാ അവന്റെ കണ്ണിന് കുളിർമ അണിയിച്ചുകൊണ്ടു കള്ളി മുണ്ടും കറുത്ത ബ്ലൗസും ഇട്ട് ആ പൊക്കിൾ ചുഴിയും കാണിച്ചു അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ മാമി മീര കടന്നു വരുന്നു. ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു നോക്കി നിന്നുപോയി രാജു. അവൻ പ്രായം അറിയിച്ചതിൽ പിന്നെ തന്റെ മാമിയെ കാണുന്നത് ആദ്യം ആയിട്ട് ആയിരുന്നു. അവൻ ആ മാദക തിടമ്പിനെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ അടുത്ത് എത്തിയത് പോലും അവൻ അറിഞ്ഞില്ല. ,, എന്താടാ രാജു നീ ആലോചിക്കുന്നത്. ആ ശബ്ദം ആയിരുന്നു അവനെ ഉണർത്തിയത്. ,, ഹേയ് ഒന്നുല്ല മാമി ,,