Chapter Title : പച്ചപ്പ് [®൦¥]

അവളുടെ അരികിൽ പോയി നിന്നു. ,, നീ ആകെ മാറി പോയി. മുൻപ് ഇവിടെ വന്നാൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൂടെ വരില്ല. ,, അത് ചെറുപ്പത്തിൽ അല്ലെ. ,, ഇപ്പോൾ നീ വലുത് ആയോ. ,, പിന്ന ഇല്ലാതെ. ,, എത്ര വലുത് ആയാലും നീ ഞങ്ങൾക്ക് കുട്ടി തന്നെ അല്ലെ. ഇനി ഇപ്പോൾ മക്കൾ ഇല്ലാത്ത ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു മകൻ തന്നെ. അവളുടെ ആ സംസാരം അവനെ വിഷമത്തിൽ ആക്കി. മീരയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഗ്ലാസ് വാങ്ങി അവൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വരാന്തയിൽ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടു അവൻ ആലോചിച്ചു. ചെഹ് ഞാൻ എന്ത് വൃത്തികേട്ടവൻ ആണ് മകനെപോലെ എന്നെ കാണുന്ന മാമിയെ .... അവന് ചെറിയ കുറ്റ ബോധം തോന്നി. പിന്നെ അവൻ മാമിയുടെ അടുത്തേക്ക് അങ്ങനെ പോയില്ല. രാത്രി മാമൻ വന്ന് വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഒരുമിച്ച് അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. റൂമിൽ എത്തി കിടന്ന അവന് ഉറക്കം വന്നില്ല. കുറിച്ച് നേരത്തെ ഉറങ്ങിയത്കൊണ്ട് ആവാം. അവൻ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. അപ്പോഴാണ് അടുത്ത മുറിയിൽ നിന്നും മമാന്റെയും മാമിയുടെയും അടക്കി ഉള്ള സംസാരം അവൻ കേട്ടത്. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ആ ചുമരിനട് ചേർന്നു കാതുകൾ വച്ചു.

,,എന്റെ മനുഷ്യ നിങ്ങളെകൊണ്ടു ഞാൻ തോറ്റു. ,, എന്റെ മീരേ എന്നെക്കൊണ്ട് ഒന്നും പറ്റില്ല വയസായില്ലേ.. ,, ഓഹ് ഈ 40 ആണോ വയസ്. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നല്ല പ്രായത്തിൽ നിങ്ങൾ വലിയ മല മറിച്ചേക്കുവ അല്ലെ. ,, എനിക്ക് പെട്ടന്ന് പോകുന്നു അതല്ലേ. ,,