Chapter Title : പദ്‌മ എൻ്റെ കാമുകിയുടെ അമ്മ 5 [പച്ച മോതിരം]

ഞാൻ പത്മയെ മുഖാമുഖം ചേർത്തുനിർത്തി...

എന്നിട്ട് പത്മയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചിട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു...

എടി നിനക്ക് ശരിക്കും എന്താ പറ്റിയത്....

[ ഇതിനു മുന്നേ കുറെ ആഴ്ചകൾ പത്മ എന്നെ ഓർത്ത് വേവലാതിപ്പെട്ട്

നടന്നിരുന്നു...

എന്നാൽ അതിപ്പോ നേരെ തിരിച്ചാണ് പത്മയെ ഓർത്തു ഞാൻ ഇപ്പോൾ

വേവലാതിപ്പെടുന്നു...]

ഞാൻ എത്ര ചോദിച്ചിട്ടും പത്മ മൗനമായിട്ട് തന്നെ നിൽക്കുന്നു...

ഒടുവിൽ പത്മ പൊട്ടി കരഞ്ഞു....

പത്മ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു എനിക്ക് ആരുമില്ല എന്റെ മോള് പോയി

എനിക്ക് ആരുമില്ല ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്...

എനിക്ക് ഈ ജീവിതം വേണ്ട...

എന്നുപറഞ്ഞ് പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ കരച്ചിൽ....

ഞാൻ പത്മയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു...

എടി നീ ഇങ്ങനെ കരയാതെ നിനക്കിപ്പോൾ ഞാനുണ്ട് കൂടെ...

അതുമാത്രമല്ല അർച്ചന തൊട്ടടുത്ത് ബാംഗ്ലൂരിൽ അല്ലേ

പോയിരിക്കുന്നത്...

കേരളയും ബാംഗ്ലൂരും തമ്മിൽ അധികം ദൂരം ഒന്നുമില്ലല്ലോ...

നീ ഇങ്ങനെ കരയാതെ..

ഇപ്പോ എന്തുണ്ടെങ്കിലും നിനക്ക് ഞാനില്ലേ...

....

.

എന്റെ ഈ ഒരു ഡയലോഗ് കേട്ടതും പത്മ എന്നെ നോക്കി...

ആ കണ്ണുകൾ വളരെയധികം ചുവന്നിരിക്കുന്നു...

ഉടനെ പത്മ എന്റെ ഷർട്ടിൽ കയറിപ്പിടിച്ചിട്ട്...

നീ മിണ്ടിപ്പോകരുത് നീ കുറെ ദിവസം അഹങ്കാരം കാണിച്ചു കൊണ്ടല്ലേ

നടന്നത്..

എന്തായിരുന്നു ജാഡ നിനക്ക്...

എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പത്മ എന്റെ ചെകിട്ടത്ത് ഒരു അടി..

പടോ...

......

.

പത്മ എനിക്ക് തന്ന അടിയിൽ ഭൂമി കറങ്ങിയത് പോലെയായി...

ഞാൻ എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്വബോധം തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചു...

പെട്ടെന്ന് ഞാനും പത്മയം ഒന്നും മിണ്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു...

എന്നിട്ട് പത്മ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു...

വിക്കി വിക്കി എന്ന് പറഞ്ഞ് വീണ്ടും കരഞ്ഞു...

ഞാൻ പത്മയെ തിരിച്ചും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു...

അങ്ങനെ നിൽക്കവേ എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് കയ്യിൽ ഭാരം അധികം

അനുഭവപ്പെട്ടു...

ഞാൻ ആലോചിച്ചു എന്താ ഇത്ര ഭാരം അനുഭവപ്പെടാൻ....

ഇനി എന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരം ആണോ...

ഞാനൊന്ന് കണ്ണു തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ആ കാഴ്ച കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി...

പത്മയുടെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു...

പത്മ ഇപ്പോൾ എന്റെ രണ്ട് കൈയിൽ താങ്ങി കിടക്കുന്നു...

ആ ഒരു രംഗത്തിൽ പെട്ടെന്ന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കറിയത്തില്ല...

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തൂക്കിയെടുത്ത് പത്മയെ ബെഡിൽ കൊണ്ട്

കിടത്തി...

എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു എന്നെ ചതിക്കാതെ പത്മ നീയൊന്ന് എണീറ്റ്

വന്നേ....

വീണ്ടും പറഞ്ഞു നീ എന്നെ ഈ ഒരു