Chapter Title : പദ്‌മ എൻ്റെ കാമുകിയുടെ അമ്മ 7 [പച്ച മോതിരം]

ഒരു പതുങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ എന്നോട് ചോദിച്ചു...

ഞാൻ ചെയ്ത ഡോക്കുമെന്റ് എന്തെങ്കിലും തെറ്റുകൾ ഉണ്ടോ...

അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലും കാര്യത്തിൽ തെറ്റുപാടുകൾ വന്നിട്ടുണ്ടോ...

ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഞാനൊന്നു ചിരിച്ചു..ഹഹ....

ഞാൻ തിരിച്ചുപറഞ്ഞുഅതെതെറ്റുകൾ ഉണ്ട്പക്ഷേഅത്

ഡോക്കുമെന്റ്സിലെതെറ്റുകൾ അല്ലജീവിതത്തിലെകുറച്ച്

തെറ്റുകളാണ്അതിനെക്കുറിച്ച്പറയാൻ ആണ്ഞാൻ വന്നത്.....

ഞാൻ വീണ്ടുംതുടർന്ന്പറഞ്ഞു....ചേച്ചിയെഞാൻ കണ്ടനാൾ മുതൽ

അല്ലെങ്കിൽ ആദ്യംപരിചയപ്പെട്ടദിവസംമുതൽ ഞാൻ ചേച്ചിയെ

ഒത്തിരിഇഷ്ടപ്പെട്ടത്മനസ്സറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്....

കൂടാതെചേച്ചിയുമായിഒരുസ്പെഷ്യൽ ബോണ്ട്എന്റെമനസ്സിലുണ്ട്...

ചേച്ചിയെഒരുഅന്യനായികാണാതെഎന്റെഒരുസ്വന്തംചേച്ചിയെ

പോലെഞാൻ കണ്ടിരുന്നു....

ഇതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞതും വർഷ എന്നോട് ചോദിച്ചു....

അയ്യോ വിക്കി എന്തുപറ്റി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാൻ.....

ഞാൻ പറഞ്ഞുചേച്ചിഞാൻ ഒത്തിരിഇഷ്ടപ്പെട്ടു....ചിലപ്പോൾ ഞാൻ ഒറ്റ

മകൻ ആയതുകൊണ്ട്ആയിരിക്കാംചേച്ചിയോട്ഒരുപ്രത്യേകതരം

ഇഷ്ടംതോന്നിയത്....പത്മആന്റിയുംഎന്റെകാമുകിയുംപിന്നെ

ചേച്ചിയും...നമ്മളെല്ലാവരുംഒരുനല്ലൊരുസന്തോഷമായഫാമിലി

ആയിരിക്കണംഎന്നാണ്എന്റെആഗ്രഹം....പക്ഷേനീഎന്റെഎല്ലാ

ചിന്താഗതിതെറ്റിച്ചു....

വർഷഎന്നോട്വെപ്രാളംകൊണ്ട്ചോദിച്ചു..വിക്കിനീഒന്ന്തെളിച്ചു

പറയു....എനിക്ക്ഒന്നുംമനസ്സിലാകുന്നില്ല...

ഞാൻ എന്റെകസേരയിൽ നിന്ന്എണീറ്റ്ഫോൺ എടുത്തുഎന്നിട്ട് ആ

വീഡിയോക്ലിപ്പ്വർഷയ്ക്ക്നേരെനീട്ടി....

എനിക്ക് പറയാൻ ഉള്ളത് എല്ലം ഇതിൽ പറയും.....

ഞാൻ ആ ക്ലിപ്പ് പ്ലേ ചെയ്തു കൊടുത്തു വർഷയ്ക്ക്....

വർഷ സൂക്ഷ്മതയോടെ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് നോക്കി...

എന്റെ ഫോണിലെ രംഗം കണ്ടു വർഷയുടെ കണ്ണ് തള്ളി....

ഓരോനിമിഷംകഴിയുംതോറുംവർഷയുടെനെഞ്ചിന്റെതാളമെടുപ്പ്

കൂടിക്കൂടിവന്നു....

വർഷയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വിയർത്തു തുടങ്ങി....

വിയർത്തു കുളിച്ചു എന്നു പറയാം....

ഇപ്പോൾ വർഷയ്ക്ക് ഉമിനീർ ഇറക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല....

കൈയൊക്കെ നല്ലപോലെ വിറക്കുന്നുണ്ട്....

അവൾക്കാണെങ്കിൽ ആകപ്പാടെഒരുമരവിച്ചഅവസ്ഥമുഖത്ത്

വിഷമവുംപരിഭ്രാന്തിയുംഒന്നുംചെയ്യാനാവാത്തഒരുഅവസ്ഥഞാൻ

വായിച്ചെടുത്തു...

ശെരിക്കും അവൾ അവിടെ നിന്ന് ഉരുകുണ്ടായിരുന്നു....

ആ ക്ലിപ്പ് കാണിച്ചശേഷം ഞാൻ നേരെ എന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി....

അവളോട്ഞാൻ ഒന്നുംപറഞ്ഞില്ലഒരക്ഷരംപോലുംമിണ്ടിയില്ലഒരു

മുഖഭാവംപോലുംഞാൻ കാണിച്ചില്ല....

ഓഫീസിൽ എത്തിയശേഷം ഞാനവിടെ ഇരുന്നു....

എന്നിട്ട്ആലോചിച്ചുഇതൊക്കെപറയുവാനുംചോദിക്കുവാനുംഞാൻ

ആരാ...ഇതൊക്കെവർഷയുടെജീവിതംഅവളുടെസ്വാതന്ത്ര്യം. അതിൽ

ഇടപെടാൻ ഞാൻ ആരുമില്ല....

എനിക്ക്എന്റെകാര്യംഎന്നുംപറഞ്ഞുകൊണ്ട്ഞാനെന്റെ

ജോലിയിലേക്ക്തുടർന്നു....

കുറച്ച്സമയംഅങ്ങനെകടന്നുപോയിജോലിയിലേക്ക്എനിക്ക്

ഫോക്കസ്ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല....

മനസ്സു പറഞ്ഞു ഞാൻ നേരത്തെ കാണിച്ചത് കുറച്ചു കൂടിപ്പോയോ....

അത്രയ്ക്കും ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നില്ല...

മനസ്സിൽ എന്തോ എനിക്ക് ഒരു കുറ്റബോധം തോന്നി....

ചിലപ്പോൾ വർഷയോടുഉള്ളഒരുസ്നേഹത്തിന്റെപുറത്തായിരിക്കാം

എനിക്ക്കുറ്റബോധംതോന്നിയത്....

ഞാൻ പെട്ടെന്ന്തൽസമയത്തിലേക്ക്ബോധംതിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു

ആലോചിച്ചുവർഷയുടെഅനക്കംകേട്ടിട്ട്കുറച്ചുനേരമായല്ലോഅയ്യോ

എന്റെദൈവമേഅവൾ എന്തെങ്കിലുംകടുംകൈചെയ്തുകാണുമോ....

ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചു വർഷയുടെ ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു....

ഓഫീസിനുള്ളിൽ ഞാൻ പോയി തിരക്കി വർഷയെ കാണാനില്ല....

വർഷയെഞാൻ മുഴുവൻ ഹോട്ടലിൽ തപ്പി നടന്നുഅവളുടെപൊടി

പോലുംകാണാനില്ല....

ഞാൻ ശെരിക്കും പേടിച്ചു....

മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നുഅവൾ അബദ്ധങ്ങളൊന്നും

കാണിക്കരുത്എന്ന്...

പെട്ടെന്ന് എന്റെ ഫോണിൽ ഒരു കാൾ വന്നു...

എടുത്തു