Chapter Title : പദ്മയിൽ ആറാടി ഞാൻ 10 [രജപുത്രൻ]

എന്റെ കൈത്തണ്ടയിലേക്കു ഒലിച്ചു... കണ്ണുകളടച് നിന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകളപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളുമായി ഒട്ടിച്ചേർന്നാണ് നിന്നിരുന്നത്.... അവളുടെയാ ഉയർന്നു നിന്ന മൂക്കിലൂടെ ചൂടുള്ള ശ്വാസവായു എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് ഒഴുകി വന്നു..... പെട്ടെന്നവിടെ ആൾക്കാരുടെ കൂട്ടച്ചിരി കേട്ടപ്പോൾ സ്വബോധത്തിൽ വന്ന ഞങ്ങൾ ചുറ്റിലും നോക്കിയപ്പോൾ ആൾക്കാരൊക്കെ ഞങ്ങളെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു മോശപ്പെട്ട കമെന്റുകൾ പറയുകയായിരുന്നു.... അപ്പോളേക്കും ബസ്സ് ടൗണിലെ സ്റ്റാന്റിനകത്തേക്കു കയറുകയായിരുന്നു.... അവൾ വേഗം തന്നെ ചുരിദാറിന്റെ ബോട്ടം വലിച്ചു കേറ്റി ഷാളുകൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു..... ബസ്സിൽ നിന്നിറങ്ങിയ അവൾ ആരെയും മുഖം കാണിക്കാതെ സ്റ്റാൻഡിനു പുറത്തേക്കു നടന്നു ഒരു ഓട്ടോയിൽ കയറി പോയി..... അപ്പോഴും ആ ബസ്സിലെ ആൾക്കാർ എന്നെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവിടുന്ന് ഞാൻ തിരികെ മടങ്ങുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിലൊരു വേദനയായിരുന്നു... ഇനിയൊരിക്കലും അവളെ എനിക്ക് കിട്ടാൻ സാധ്യത ഇല്ലെന്നു..... പിന്നീട് എനിക്കവളെ കുറിച്ചൊന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അവളാരാണെന്നോ എന്താണെന്നോ ഒന്നും.... കോളേജിൽ ആണെങ്കിൽ ജൂനിയേഴ്‌സ് ക്‌ളാസ് തുടങ്ങി ഒരാഴ്ചയോളം ആയിരുന്നു.... എനിക്കാണേൽ ആ ക്യാമ്പസ്സിൽ ആൽബിനെ കണ്ടെത്താനും പറ്റിയില്ലായിരുന്നു..... അങ്ങനെ എന്റെ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും പിടിച്ചുലച്ച ആ രതിരാണിയെ ഞാൻ മറക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു....

അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആ ആഴ്ചയിലെ ഞായറാഴ്ച ഞാൻ ഓടാൻ പോയി തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ നല്ല മഴ കാരണം റോഡ് സൈഡിലുള്ള കപ്പേളയുടെ ചുവട്ടിൽ മഴ നനയാതെ പോയി നിന്നു.... കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയായിരുന്നു അപ്പോൾ,,,,സമയം രാവിലെ ആറേകാൽ ആവുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു .... ആ സമയത് കുടയും ചൂടി വെള്ള സാരിയും ഉടുത്തു മാലാഖയെപ്പോലെ ഒരുവൾ ആ കപ്പേളക്ക് മുന്നിലെത്തി,,,, അവിടുത്തെ ഗീവർഗീസ് പുണ്യാളന് മെഴുകുതിരികൾ കത്തിച്ചു വെക്കാൻ തുടങ്ങി.... ഞാനാണേൽ കപ്പേളക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കാതെ കുറച്ചു മാറി ഒരു സൈഡിൽ ആയാണ് നിന്നിരുന്നത്.... കുട മറച്ചു പിടിച്ച കാരണം ആ വെള്ളസാരിയിലെ മാലാഖയെ എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല അപ്പോൾ.... എന്നാലാ ആ വെള്ളസാരിയിൽ അവളുടെ തൂവെള്ള ആലിലവയർ എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു.... മഴകൊണ്ട് നനഞ്ഞൊട്ടിയതു കൊണ്ട് ആ ആലിലവയറിൽ ഉഴുന്നുവടയുടെ തുളപോലെ ഭംഗിയുള്ള ഒരു വട്ടപൊക്കിൾ തെളിഞ്ഞു കാണാൻ പറ്റിയിരുന്നു....