Chapter Title : പൈനാപ്പിള് കേയ്ക്ക് [Smitha]
കൊടുത്താരുന്നു...അതുകൊണ്ട് ഇപ്പം നല്ല ഒറക്കവാ...." "ഗുഡ്..." ഡോക്റ്ററുടെ ഉത്സാഹമുള്ള ശബ്ദം അവള് കേട്ടു. "കക്ഷീടെ സാമാനത്തീന്ന് വെള്ളം പോയോ?" തുറന്നുള്ള അയാളുടെ ചോദ്യം അവളെ അപ്പോള് അസ്വസ്തമാക്കിയില്ല. "ഹാങ്ങ് ..ഡോക്റ്റര്...പോയി..ഒത്തിരി..ഡോക്റ്റര് പറഞ്ഞ പോലെ ഒത്തിരി പോയി..." തുറന്നുള്ള തന്റെ സംസാരത്തില് ജാനകിക്കും അസ്വാസ്ഥ്യം തോന്നിയില്ല. "ഹഹഹ...." ഡോക്റ്റര് ജോയല് സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ചിരി അവള് കേട്ടു. "അപ്പോള് എഴുപത് ശതമാനം സക്സ്സസ് അല്ലേ?" അയാള് ചോദിച്ചു. "എഴുപത് ശതമാനമോ?" ജാനകിയില് വീണ്ടും നിരാശ തിരികെയെത്തി. "എടീ മണ്ടീ..ഞാന് ഫുള് പ്ലാനും പറഞ്ഞതല്ലേ...അതനുസരിച്ച് ഒരു വര്ക്ക് കൂടി ബാക്കിയില്ലേ...അത് എങ്ങനെ ചെയ്യണന്നും ഞാന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ..." "ഓ...സോറി..ഞാന് പെട്ടെന്ന് അത്..." അവള്ക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി. "എന്നാ പേടിയൊണ്ടോ നെനക്ക്?" അയാളുടെ ഗാംഭീര്യമുള്ള സ്വരം അവള് കേട്ടു. "ഇല്ല," അവള് പറഞ്ഞു. "പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള് ശരിക്ക് ഓര്ക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ലേല് ഒന്നുംകൊടെ പറയാം. പറയട്ടെ?" "വേണ്ട ഡോക്റ്റര്. എനിക്ക് ശരിക്ക് ഓര്മ്മയുണ്ട്..." "ഗുഡ്...!" അയാള് പറഞ്ഞു. "പിന്നെ എല്ലാം കമ്പ്ലീറ്റ് സക്സ്സസ് ആകുമ്പം ഞാന് പറഞ്ഞ ഫീസ് എനിക്ക് തന്നേക്കണം കേട്ടോ," ജാനകിയുടെ ഹൃദയമിടിച്ചു. ഈ വാക്കുകള് ഏത് നിമിഷവും താന് കേള്ക്കുമെന്ന് അവള്ക്കറിയാമായിരുന്നു. "എന്താടീ മിണ്ടാത്തെ? കാര്യം നടന്ന് കഴിയുമ്പോ നീ വാക്ക് മാറുവോ?" ജാനകി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. 'ജാനകി?" അയാള് വീണ്ടും വിളിച്ചു. "സാര്," അവള് വിളി കേട്ടു. "എന്നാ പറ്റീ? എന്നാ മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലാത്തെ?" "ഇല്ല...ഇല്ല..ഞാന് വാക്ക് മാറ്റില്ല...ഞാന് വരാം..." എന്നിട്ട് അവള് ഫോണ് വെച്ചു. അവളെ വിയര്ത്തിരുന്നു. ഒരു വര്ഷമായി മോഹനന് ഇറക്റ്റൈല് ഡിസ്ഫങ്ങ്ഷന് ആണ്. നല്ല
💬 Comments
View all comments