Chapter Title : പക 2 [SAiNU]

ഓർമയിൽ ഉണ്ട്...

ഞാനാണ് അവനെ മറന്നത്. എന്നാലോചിക്കുന്തോറും അവളിൽ സങ്കടം അടക്കാൻ കഴിയാതെ ഇരുന്നു.

അമ്മ എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ.

ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അമ്മേ മനു എത്രമാത്രം നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ഈ കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് നാല് മാസത്തിനുള്ളിൽ എനിക്കറിയാം.

അവന് നിങ്ങളെ വെറുക്കാൻ കഴിയില്ല അമ്മേ. നിങ്ങളോട് അവന് ദേഷ്യവും ഇല്ലമ്മേ. സ്നേഹം മാത്രമേ അവനു നിങ്ങളോടുള്ളു

അവനങ്ങിനെയാ ..

എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മയെകൊണ്ട് അവൾ അതെടുത്തു കഴിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ അപ്പുറത്തുണ്ട് അമ്മ വേണ്ടത് എന്താണോ എടുത്തു കഴിച്ചോളൂ. എല്ലാം ഇവിടെയുണ്ട് കേട്ടോ അമ്മക്ക് വേണ്ടിയുള്ള മകന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ ആണ് ഇതെല്ലാം.

അതിലേക്ക് നോക്കി നിൽകുമ്പോൾ അവളുടെ ദുഃഖം എല്ലാം മായുന്ന പോലെ തോന്നി.

തന്റെ മകൻ തന്നെ വെറുക്കുന്നില്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ പാതി ദുഃഖം അവളിൽ നിന്നും പോയി മറഞ്ഞു.

അമ്മേ അമ്മേ ഈ അമ്മ ഇതെവിടെ പോയി കിടക്കുകയാ.

ഞാനിവിടെ ഉണ്ട് മോളെ.

ഹ്മ്മ് അമ്മേ മനുവിന്റെ അമ്മയെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണേ. ഞാനിതാ വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശില്പ അവളുടെ റൂമിൽ കയറി..

ബെഡ്‌ഡിലേക്ക് വീണതും ശിൽപയുടെ ഉള്ളു നിറയെ മനു ആയിരുന്നു..

തന്നെ വേണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞു പോയ അമ്മയെ അവനിത്രയും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടേൽ അവനെ കിട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണ് എത്ര ഭാഗ്യവതി ആയിരിക്കും..

അത് ആലോചിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു മൂളൽ പോലെ അവൾ കേട്ടു..

ചിരിച്ചോണ്ട് അവൾ ഫോണെടുത്തു മനുവിന്റെ പ്രൊഫൈൽ നോക്കി കിടന്നു...

ഹ്മ്മ് മനു നിന്നെ എനിക്ക് വേണം നിന്നെ ഞാനാർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല എന്റെ കൂടെ എന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായി നീ എന്നും എന്റെ കൂടെ കാണണേ എന്ന് അവന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി കൊഞ്ചുന്ന ശില്പയെ പിറകിൽ നിന്നും മനുവിന്റെ അമ്മ വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

അവളത് അറിയാതെ മനുവിന്റെ ഫോട്ടോയിൽ മുത്തം വെച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നതും. മനുവിന്റെ അമ്മ മുന്നിൽ നില്കുന്നു.

എന്താ മോളെ..

ഒന്നുമില്ല അമ്മേ. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ചാടി എഴുനേറ്റു ഫോൺ മറച്ചു പിടിക്കാൻ അവൾ പാടുപെടുന്നുണ്ട്

ഹ്മ്മ് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് കേട്ടോ.

അത് കേട്ടതും ശില്പ നാണത്തോടെ തലതായ്‌തി മുഖം തായേക് പിടിച്ചു.

അതേ നിനക്ക് അവനെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണോ.

അതിനവൾ തല തായ്‌തി കൊണ്ട് നിലത്തു വിരലുകളാൽ കോലം വരച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

പറ മോളെ അവനെ നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണോ.

ഹ്മ്മ് അമ്മേ ഒരുപാടിഷ്ട മനുവിനെ

ഹ്മ്മ്