Chapter Title : പകൽമാന്യൻ

അനാവശ്യമായി സംസാരിക്കുകയോ ചിരിക്കുകയോ ഇല്ല വിവാഹാലോചനകൾ നടക്കുന്നു.. സോഫിയയെ പ്പോലെ ഒരു നല്ല കുട്ടിയെ മരുമകൾ ആയിക്കിട്ടാന് ഞങ്ങളുടെ ഇടവകയിലെ എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും ആഗ്രഹിക്കും.. മുഖത്ത് നല്ല സൗന്ദര്യം ആണെങ്കിലും ആള് വളരെ ചെറുതാണ് ഒരു 45 കിലോ തൂക്കമേ കാണൂ ..കുഞ്ഞു മുലകൾ അതുതന്നെ ഇപ്പോഴും ഷാൾ ഇട്ടു മറച്ചാണ് നടപ്പ്.. ബസിൽ എന്റെ സീറ്റിൽ അടുത്ത് പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന ജോബി ഇരുന്നു അവൻ ഞങ്ങളുടെ ഹെഡ്മാസ്റ്ററിന്റെ മകൻ ആണ്.. സാറിന്റെ മൂന്നുമക്കളിൽ ഇളയ ആൾ ..സാറിനു മൂന്നും ആൺകുട്ടികൾ ആണ് ജോബി ആണെങ്കിൽ നല്ല ഉരുണ്ട കൊഴുത്തിരിക്കുന്ന ഒരു പയ്യൻ അല്പം സ്ത്രൈണത പോലെ ഉള്ള സ്വഭാവം .. കൂട്ടുകാരൊക്കെ ഇടക്കൊക്കെ അവനെ ജോബിമോളെ എന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്നാലും പയ്യൻ പാവം ആണ്.. അവനു ദൈവ വിളി എങ്ങാനും ഉണ്ടായി വൈദികൻ ആകുന്നെങ്കിൽ ആകട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഹെഡ് മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞു വിട്ടതാണ്.. അവൻ പഠിക്കാനും മണ്ടനാണ്..

ഏതായാലും ഞാൻ ബസിൽ കയറിയപ്പോ അവനോടു ചോദിച്ചു നിനക്ക് സൈഡിൽ ഇരിക്കണോ എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു വേണ്ട എന്ന്..അത്രയും ആശ്വസം ഞാൻ സൈഡ് സീറ്റിൽ ഇരുന്നു അവൻ എന്റെ ഇടതു വശത്തും.. നേരെ മുൻപിൽ സൈഡ് സീറ്റിൽ സോഫിയയും പിന്നെ ഇടതു വശത്തു റൂബി സിസ്റ്ററും.. അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര തുടങ്ങി..... പറയാൻ മറന്നു ഈ ജോബിയുടെ അമ്മയുടെ അനുജത്തിയാണ് സോഫിയ അതായത് ജോബിയുടെ കുഞ്ഞമ്മ.. അവൻ ആന്റി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.. ബസ് ഇടുക്കിയുടെ ഹൈറേഞ്ചിലേക്കു കയറി നേരം മയങ്ങാൻ തുടങ്ങി