Chapter Title : പകൽമാന്യൻ 2

വിശക്കുന്നുണ്ട് നമുക്ക് പുറത്തു തട്ട് കടയിൽ പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് വന്നാലോ എനിക്ക് വേണ്ട നീ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വരൂ ഞാൻ മുകളിലേക്ക് പൊക്കോളാം സോഫി പറഞ്ഞു അത് പറ്റില്ല ഒരു ചായ എങ്കിലും കുടിക്കാം- ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചു അവസാനം അവൾ സമ്മതിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഒരു അമ്പത് മീറ്റർ മാറി ഒരു നൈറ്റ് തട്ട് കട ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് പോയി.. ബസിൽ വച്ച് നടന്നതൊക്കെ പാടെ മറന്നപോലെയാണ് അവളുടെ ഭാവം .. പയ്യെ അതിനെക്കുറിച്ചു എന്തെങ്കിലും ഒകെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയാല് മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും പരിപാടി നടക്കാൻ സാധ്യതാ എങ്കിലും ഉള്ളൂ ..എങ്ങനെ തുടങ്ങും... ഭക്ഷണ കാര്യത്തിൽ തന്നെ തുടങ്ങാം എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ പയ്യെ തുടങ്ങി അതെ ഇങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ഇരുന്നാൽ മെലിഞ്ഞു മെലിഞ്ഞു ഒരു പരുവം ആകും കേട്ടോ ഒന്ന് പോടാ എനിക്ക് അത്യാവശ്യം വണ്ണമുണ്ട് അതൊക്കെ മതി പിന്നെ ഇതാണോ വണ്ണം ഇത് മതി ഞാൻ അങ്ങ് സഹിച്ചു എത്ര കിലോ ഉണ്ട് മുപ്പതോ (ഞാൻ ഒന്ന് പ്രകോപിപ്പിക്കാൻ നോക്കി) പോടാ ഞാൻ 44 കിലോ ഉണ്ട് അത് തന്നെ ധാരാളം പിന്നെ ഇത് ഒത്തിരി കുറവാ ഏതു എല്ലാം എന്തെല്ലാം ...നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം ഞാൻ ബസിൽ വച്ച് നോക്കിയതല്ലേ (ഞാൻ പയ്യെ വിഷയത്തിലേക്കു കടന്നു) നിന്റെ ഒരു നോട്ടം ..എഴുനേറ്റ് കരണകുറ്റി നോക്കി ഒന്ന് തരാന് തോന്നി എനിക്ക് പിന്നെന്താ താരഞ്ഞെ ഇങ്ങനെ ഒരു നാണം ഇല്ലാത്തവൻ .. ദൈവവിളി ക്യാമ്പിന് വന്നിട്ട് ഇതാ പരിപാടി എന്നറിഞ്ഞാൽ നാണക്കേടാണല്ലോ എന്നോര്ത്താ ഓഹോ അപ്പൊ സ്നേഹം ഉണ്ട് പിന്നെ ഭയങ്കര സ്നേഹം അല്ലെ .. നീ നല്ല പയ്യൻ ആണെന്നാ ഞാൻ കരുതിയെ അതെ എന്റെ പയ്യൻ നല്ലതാ എടാ നാണമില്ലാത്തവനെ എന്തോ ഇങ്ങനെ ഒരു നാണം ഇല്ലാത്ത വേദപാഠ അധ്യാപകൻ അതെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ നീ സത്യം പറയണം എന്താടാ സത്യമേ പറയാവൂ നീ ചോദിക്കു എന്നിട്ട് ആലോചിക്കാം ഞാൻ ആദ്യം തൊട്ടപ്പോ നിനക്കെന്താ തോന്നിയത്