Chapter Title : പലിശക്കാരൻ [ഒലിവർ]

സ്വയമ്പൻ നെയ്യപ്പം പോലുള്ള കരിമ്പൂറ്! കണ്ടിട്ടെനിക്ക് സഹിച്ചില്ല. കുന്തിച്ചിരുന്ന സരളേച്ചിയുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. പൊളിച്ചുവച്ച പൂറിൽ മുഖമർത്തിയൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. തടസ്സം നിന്ന കാടൻരോമങ്ങളെ വാശിയോടെ വകഞ്ഞുമാറ്റി. നാവ് പിളർത്തി നക്കി. കാലങ്ങളായി കുണ്ണ കേറി ചുരുണ്ടുമടങ്ങിയ കരിയിലകളിൽ ഞാനൊന്ന് നാവോടിച്ചു. ചെറുകെ കടിച്ചുവലിച്ചു. ഇരുണ്ട റബറുപോലെ അത് വലിച്ചുവിട്ടു. ‘കുഞ്ഞേ…’ ഒരു നേർത്ത ഗദ്ഗദം അവരുടെ തൊണ്ടയിൽനിന്നുതിർന്നു. കാറിലലിഞ്ഞു.
നാക്കകത്ത് കയറ്റുംമുമ്പ് വിയർപ്പുപിടിച്ച അവരുടെ പൂർത്തടരോമങ്ങളെ ഒന്നാകെ ഞാൻ കൂട്ടിനക്കി. പൂർത്തടം തോർത്തിക്കൊടുത്തു. വിരിഞ്ഞ വാതിലിലൂടെ നാവ് അകത്തുകടന്നു. തടിച്ചുന്തിയ കന്തിൽ നാവിട്ടൊന്ന് കുത്തി.
“ ഹൂ.. ഹെനിക്ക് വയ്യേ!!.” അരമുള്ള നാവ് അവരുടെ ലോലമായ… ഊഷ്മളമായ ഭാഗത്ത് പതിഞ്ഞപ്പോൾ സരളേച്ചി കുറുകിപ്പോയി. രണ്ട് വിരലുകൊണ്ടും അവർ ഒന്നുകൂടി കരിപ്പൂറ് പൊളിച്ചുതന്നു. അവരുടെ റോസാപ്പൂച്ചുഴിയിലേക്ക് എന്റെ നാവിറങ്ങി. അതിലൂറിനിന്നിരുന്ന ഉപ്പുരസവും പുളിയും കലർന്ന മദനജലം ആർത്തിയോടെ ഞാൻ നക്കിനുകർന്നു. അകത്തെ ചുവന്നയിതളുകളിൽ നാവ് വെട്ടിച്ചുനക്കി. മഴയത്ത് ചെരിപ്പിട്ടുനടക്കുന്ന മാതിരിയുള്ള ശബ്ദം അവരുടെ വരിക്കപ്പൂറിൽനിന്ന് ലോഡ്ജുമുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. സരളേച്ചിയുടെ വിയർത്തൊലിക്കുന്ന കറുത്ത കണ്ഠത്തില്‍നിന്ന് പെണ്ണിനുമാത്രം ഉതിർക്കാൻ കഴിയുന്ന മുക്കലും മൂളലും പുറപ്പെട്ടു.
എനിക്കമ്പേ ഹരം പൂണ്ടു. നാക്കവരുടെ പൂറിൽകിടന്ന് ഇളകിമറിഞ്ഞു. മുകളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുചെന്നു. തെറിച്ചുനിന്ന ചക്കരക്കന്തിനെ നക്കിചൊറിഞ്ഞ് പോരിനുവിളിച്ചു. പെണ്ണിന്റെ പൂറൊരു കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയായി മാറി. എന്റെ നാവും ചേച്ചിയുടെ കന്തും വീറോടെ പരസ്പരം പടവെട്ടി.. പെറ്റിട്ടും കടിമാറാത്ത പൂറിൽനിന്ന് കൊതിവെള്ളമൊഴുകി. രണ്ട് കൈയ്യും മേശയിൽ കുത്തി… കുന്തിക്കാലിലിരുന്ന്… കറുത്ത തുടകൾ ആകാവുന്നത്ര വിടർത്തി… ഉരുണ്ട കുണ്ടിപ്പന്തുകൾ മുന്നോട്ടുതള്ളി സരളേച്ചി എന്റെ നാവിന്റെ പരിലാളനകളേറ്റുവാങ്ങി.
“ പൊന്നുമോനേ… ചേച്ചിക്ക് വയ്യെടാ…!” അവർ പെൺകരിമൂർഖനെപ്പോലെ ചീറി. കുന്തിക്കാലിലിരുന്ന് പുളഞ്ഞു. എന്റെ അരമുള്ള നാവുരുമ്മിയുള്ള അവരുടെ കന്തിലെ ലീലകൾ അവർക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറത്താണെന്ന് ആ പുളച്ചിലിൽ മനസ്സിലായി.
“ ഹ്ഹാ… എന്റെ മോനേ! വന്നെടാ…വന്ന്… ! ”