Chapter Title : പണയപ്പണ്ടങ്ങൾ 2 [Dr. Wanderlust]

വന്നു. സേവിച്ചനെ കണ്ടപ്പോൾ ഇരുവരുടെയും മുഖത്തു നിലാവുദിച്ചു..

സേവിച്ചന്റെ നോട്ടമപ്പോഴും കാവ്യയിൽ തന്നെയായിരുന്നു, പേടിച്ചു വിയർത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു അവളെ, അവളുടെ പേടി കണ്ടപ്പോൾ അവനൊന്നു ചിരിച്ചു, പിന്നെ തിരിഞ്ഞു കല്യാണിയമ്മയെ നോക്കി,

"എന്താടി കല്യാണി നിന്റെ മോളുടെ പേടി മാറിയില്ലേ?, നമുക്ക് ഒന്ന് മാറ്റിയെടുക്കണ്ടേ?"

കല്യാണിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, സേവിച്ചൻ മെല്ലെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു,

"വാ കല്യാണി ഇന്ന് കാഴ്ചക്കരൊന്നും വേണ്ട, നീ വാ..." അവന് അവരുടെതോളിൽ കൈയിട്ടു കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു..

കാഴ്ച്ചക്കാർ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ സുഷമയ്ക്ക് കടുത്ത നിരാശ തോന്നി, അവൾ അവര് കേറിപ്പോയ റൂമിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു..

"എവിടാരുന്നു സേവിച്ച ഇത്ര ദിവസവും? "

"നിന്നോട് പറയാൻ നീയാര്? " സേവിച്ചൻ പരുഷമായി ചോദിച്ചു കൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു.

"അല്ല ഞാൻ..." അവന്റെ ഭാവം മാറുന്നത് കണ്ടു കല്യാണിയമ്മ പതറി...

"കല്യാണി കൂടെ കിടക്കുന്നു എന്നത് കൊണ്ട് നീ എന്റെ ആരെങ്കിലും ആണെന്ന തോന്നലുണ്ടെങ്കിൽ അത് വേണ്ട, അവിഹിതം അവിഹിതമായി പോയാൽ മതി കേട്ടോ.."

അവർ തലയാട്ടി...

"നീ ഇവിടെ ഇരുന്നേ.. കുറച്ചു ദിവസമായി നിന്റെ അമ്മപ്പൂറിൽ അടിച്ചിട്ട്... ഇങ്ങോട്ടിരിക്കെടി തള്ളപ്പൂറി.." സേവിച്ചൻ ഫോമിലേക്കെത്തി.

കല്യാണിയമ്മ സേവിച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, "ഡാ എനിക്ക് ഡേറ്റ് ആയിട്ട് ഇരിക്കുവാ.. ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് പറ്റില്ല.."

"മൈര്... നിനക്ക് ഇത്ര പ്രായമായിട്ടും ഇതൊന്നും തീർന്നില്ലേ... അപരാധമായിപ്പോയല്ലോ...." സേവിച്ചൻ അരിശത്തോടെ കട്ടിലിൽ കൈ ചുരിട്ടിയിടിച്ചു.

"ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നിന്റെ മോളെ ഇങ്ങ് വിളി നമുക്ക് അവളുടെ പേടി മാറ്റാം, ആ സീലങ്ങു പൊട്ടിക്കാം."

"അയ്യോ സേവിച്ച അവള് കുഞ്ഞല്ലേ... - കല്യാണിയമ്മ കേണു -

" ആര് ഈ മൂടും മുലയും വളർന്നവളോ- അവളെയാണോ നീ കുഞ്ഞെന്ന് പറയുന്നത്. ആരെങ്കിലും കേറിപ്പണിഞ്ഞാൽ ഒന്നല്ല നാലെണ്ണം പെറുംമവൾ.. "

"എന്നാലും സേവിച്ച..."

"എങ്കിൽ മരുമോളെ വിളിക്ക് - " സേവിച്ചൻ അസ്വസ്ഥനായി... കല്യാണിയമ്മ പുറത്തേക്ക് പോയി..

റൂമിലേക്ക് നോക്കി നിന്ന സുഷമയുടെ കൈ പിടിച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് വരാൻ ആഗ്യം കാണിച്ചു കല്യാണിയമ്മ.. മനസ്സിലൊരായിരം അമിട്ട് പൊട്ടുന്നത്