Chapter Title : പണി 3 [ആനീ]

ചുംബിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയെങ്കിലും അത് കത്തുന്ന കനൽ പോലെ അവന് തോന്നി.

​

​"നിർത്തടി!"

​വിഷ്ണുവിന്റെ അലർച്ച ആ വീടിനെ നടുക്കി.

അവൻ കുതിച്ചെത്തി അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു ബലമായി വലിച്ചു മാറ്റി. ഒരു നിമിഷം പോലും അവൾക്ക് പ്രതികരിക്കാൻ വിട്ടു കൊടുക്കാതെ അവൻ അവളെ മുറിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. നക്ഷത്ര അപ്പോഴും ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു; യാതൊരു ലജ്ജയുമില്ലാത്ത, ഭ്രാന്തമായ ഒരു ചിരി.

​"വിഷ്ണൂ... എന്നെ വിട്... നിനക്ക് നോക്കി നിൽക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലേ ഹി ?"

അവൾ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​വിഷ്ണു അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടില്ല. തന്റെ മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ അവൻ അവളെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ചുവന്ന ഡ്രസ്സിൽ അവൾ തറയിലേക്ക് വീണെങ്കിലും ആ വിചിത്രമായ ചിരി അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല.

​"ഇവിടെ ഇരുന്നോ നീ! നീ ആരായാലും വേണ്ടില്ല, എന്റെ നക്ഷത്രയുടെ ശരീരം കൊണ്ട് നീയിത് ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല!"

​വിഷ്ണു ആ മുറിയുടെ വാതിൽ പുറത്തുനിന്ന് വലിച്ചടച്ചു താക്കോൽ തിരിച്ചു. വാതിലിന് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് നക്ഷത്രയുടെ ചിരി ഉറക്കെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ ചിരി പതുക്കെ ഒരു കരച്ചിലായും പിന്നീട് അമാനുഷികമായ ഒരു ഗർജ്ജനമായും മാറുന്നത് പോലെ വിഷ്ണുവിന് തോന്നി.

​തളർന്നു വീഴുന്ന വിഷ്ണു

​വാതിൽക്കൽ ചാരി വിഷ്ണു തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു പോയി. അവന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കിരൺ ഹാളിൽ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. തന്റെ സുഹൃത്തിനെ നോക്കാൻ പോലും വിഷ്ണുവിന് കഴിഞ്ഞില്ല.

​"കിരൺ ..."

വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.

"അവൾ... അവൾ എന്റെ നക്ഷത്രയല്ല. അവൾ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് മാറിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ പെണ്ണിനെ എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം കിരൺ ... എനിക്ക് അവളെ തിരിച്ചു വേണം!"

അവൻ കണ്ണിൽ ഉതിർന്ന കണ്ണുനീർ വേഗത്തിൽ തുടച്ചു…..

​മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് എന്തോ പാത്രങ്ങൾ തകരുന്ന ശബ്ദവും അലർച്ചയും കേട്ടു. ആ രാത്രി വിഷ്ണുവിനും കിരണിനും വലിയൊരു പോരാട്ടത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

​വാതിൽക്കൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ തോളിൽ കിരൺ കൈവെച്ചു. കിരണിന്റെ കണ്ണുകളിലും കുറ്റബോധവും ഭയവും