Chapter Title : പണിക്കാരും അമ്മയും [Love]

ഉള്ളതും കൂടി നശിപ്പിക്കാൻ ആണോ നീ ഞാൻ പറഞ്ഞു തത്കാലം തീരുന്നവരെ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ

അമ്മം തും പറഞ്ഞു പോയി ഞാൻ പിന്നെ മിണ്ടിയില്ല എന്റെ ജോലിക്കു ഞാനും പോയി

അങ്ങനെ രാത്രി ആയപ്പോ ഇത് തന്നെ പരുപാടി ഞാൻ നോക്കുമ്പോ അമ്മം കിടക്കുന്നിടത്തു ആരും കാണില്ല പിന്നെ എണീറ്റു നോക്കുമ്പോ ബംഗാളികളുടെ നടുക്ക് ആയിരിക്കും

ഞാൻ പോയി നോക്കി ഇരുന്നപ്പോൾ കവച്ചു വച്ചിരുന്ന കാൽ അകന്നു മാറി ആൾ മേലെ ആയി ഇരുന്നു എന്തൊക്കെയോ കാണിക്കുന്നു

ഇരുട്ടിൽ കാണുന്നില്ല കളി ആണെന്ന് മനസിലായി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ പ്ലക്ക് പ്ലക്.. പ്ലക്ക് ഗ്ളെ ഗ്ളെ ഗ്ള്

ആഹ്ഹ്ഹ് ആഹ്ഹവ് ഹാ ആവൂഊ.. ആ അടിക്ക് അടിക്കെടാ മ്. ഹാ എന്നൊക്ക സൗണ്ട് വരുന്നു അടുത്തവൻ പുതപ്പ് മാറ്റി വായിൽ കൊടുക്കുന്നു എന്തൊക്കെയോ ചെയുന്നു ഞാൻ പോയി കിടന്നു .

പണ്ടാരം എങ്ങനെലും പണി തീർന്നാൽ മതിയെന്നായി

എനിക്ക്.

പിറ്റേന്ന്.

അമ്മ :ഡാ ഇന്ന് എനിക്ക് വയ്യ മേലൊക്കെ നല്ല വേദനയാ ആഹാരം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല നീ പുറമെ നിന്നു മേടിച്ചു കഴിക്കാംമോ

ഞാൻ : ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകണ്ട ഒന്ന് കിടന്ന മതി .

ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ ജോലിക്കു പോയി അന്ന് ആണേൽ പണിക്കാർ ആരും വരില്ല എന്ന് വിളിച്ചു കോൺട്രാക്ടർ പറഞ്ഞിരുന്നു. നാളെ വരൂ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് അധിയായി അമ്മ ഒറ്റക്കുള്ളു

സുഖമില്ലാതെ ഇരികുവല്ലേ പിന്നെ അവന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് പേടിയും ഞാൻ വേഗം ഒന്ന് വൈകിട്ട് ആയാൽ മതിയെന്ന് വിചാരിച്ചു ജോലി