Chapter Title : പങ്കായം വേലപ്പന്‍ [Master]

കളയണ്ട എന്നതായിരുന്നു അതിന്റെ കാരണം. ഇഷ്ടം പോലെ ഓല ഉള്ളപ്പോള്‍ വെറുതെ സിമിന്റും കട്ടയും എന്തിനു കളയണം? വീട് പക്ഷെ സിമന്റ് കൊണ്ട് പണിതത് പണം സൂക്ഷിക്കേണ്ടത് കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു. അവള്‍ കുളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള്‍ വേലപ്പന്‍ വരാന്തയില്‍ ഇരുന്നു. ഷീബ കുളി കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ വരാന്തയില്‍ ഇരിക്കുന്ന വേലപ്പനെ കണ്ടു നാണത്തോടെ നോക്കി. ഒരു അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൌസും മാത്രം ധരിച്ചിരുന്ന അവളുടെ ശരീരവടിവ് കണ്ട വേലപ്പന്റെ ഞരമ്പുകള്‍ വലിഞ്ഞുമുറുകി. ഷീബ നാണത്തോടെ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അക്കാലത്ത് വീടുകളില്‍ മിക്ക സ്ത്രീകളും സാരി, അതല്ലെങ്കില്‍ ബ്ലൌസും കൈലിയും തോളില്‍ ഒരു തോര്‍ത്തുമാണ്‌ ഇടുക. നൈറ്റി ചുരിദാര്‍ എന്നീ വേഷങ്ങള്‍ രംഗത്ത് ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല.

ഉള്ളില്‍ കയറിയ ഷീബ ഒരു കൈലി ചുറ്റിയിട്ട് തോളില്‍ തോര്‍ത്തും ധരിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി. സമൃദ്ധമായ മുടിയും അവള്‍ മറ്റൊരു തോര്‍ത്ത് കൊണ്ട് കെട്ടിവച്ചിരുന്നു.

“ഓ..ഞാന്‍ ഇന്ന് ജ്വാലികള് ഒന്നുമില്ലാത്തോണ്ട് ഇങ്ങോട്ടെറങ്ങിയതാ...എബിക്കുഞ്ഞ് ഒണ്ടോ?” വേലപ്പന്‍ അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല..ഇച്ചായന്‍ പോയി”

അവള്‍ മുഖം കുനിച്ചു നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. വേലപ്പന്റെ കണ്ണുകള്‍ അവളെ അടിമുടി ഉഴിയുകയായിരുന്നു. എന്ത് സൌന്ദര്യമാണ് ഈ പെണ്ണിന്! നല്ല വിളഞ്ഞ ശരീരംവിളഞ്ഞു തുടുത്ത് തിന്നാന്‍ പാകമായ പഴം പോലെ നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള ഉറച്ച ശരീരമാണ്. ഒപ്പം വെണ്ണ തോല്‍ക്കുന്ന നിറവും. വേലപ്പന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് ഷീബയുടെ തുടയിടുക്ക് കടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അയാളെ ആദ്യം കണ്ട സമയത്ത് തന്നെ അവള്‍ ആ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തിന്റെ ആകര്‍ഷണത്തില്‍ വീണുപോയതാണ്.

“ജ്വാലികള്‍ ഒക്കെ തീര്‍ന്നോ..” എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ വേലപ്പന്‍ ചോദിച്ചു.