Chapter Title : പപ്പയും പാപ്പനും പിന്നെ മമ്മിയും [Arun]

എൻ്റെ പപ്പയെ ഒരു ജോലിക്കാരനായിട്ടൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലാ,

പപ്പയ്ക്ക് എപ്പോ വേണമെങ്കിലും കടയിൽ പോവുകയോ വരുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യാം,

ചിലപ്പോൾ പപ്പയ്ക്കാ ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയതിൻ്റെയൊക്കെ കാരണക്കാരി എൻ്റെ മമ്മി ആയിരിക്കാം.

ഞാൻ ഇന്നും ഇന്നലെയുമൊന്നുമല്ലാ ഇതു കണ്ടു തുടങ്ങിയത്. എനിക്ക് ഓർമ്മയായതു മുതൽ ഞാനിതിനൊക്കെ ദൃക്സാക്ഷിയാണ്,

എന്നാൽ എൻ്റെ പപ്പ ഒരു പാവമാണ്. ആരോടും പിണക്കമോ ദേഷ്യമോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ശാന്ത സ്വഭാവക്കാരൻ.

കളിസ്ഥലത്ത് എത്തിയതും കൂട്ടുകാർ എന്നെ നോക്കി അടക്കം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി,

കൂട്ടത്തിലൊരുവൻ പറഞ്ഞു,

എന്താടാ ബോബി, നിൻ്റെ പാപ്പൻ ഇന്ന് ഒരു വശം കെട്ട സമയത്താണല്ലോ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുന്നതു കണ്ടത് ?

ഇതു കേട്ടതും എല്ലാരും കൂടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി,

ഞാൻ ശരിക്കും അപമാനിതനെ പോലെ നിന്നു,

എന്നാൽ ഞാനിതു കുട്ടിക്കാലം മുതൽ കേട്ടു തുടങ്ങിയതാ,

അതു കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കിതിപ്പോൾ ഇത് ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ്,

നാട്ടിലും വീട്ടിലും ബന്ധുക്കൾക്കുമെല്ലാം അറിയാം എൻ്റെ മമ്മിയെ വെച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നത് പാപ്പനാണന്ന്.

പപ്പ ഒരു കഴിവില്ലാത്തവനാണന്നും, മമ്മിയുടെ കഴപ്പ് തീർത്തു കൊടുക്കാൻ പപ്പയ്ക്ക് കഴിവില്ലന്നും, അതു കൊണ്ടാണ് പാപ്പൻ സ്ഥിരമായി വീട്ടിൽ വരുന്നത് എന്നൊക്കെയാണ് നാട്ടിലെ പാട്ട്.

എന്നാൽ എൻ്റെ പപ്പ നല്ല കഴിവുള്ള ആൾ തന്നെയാണ്,

ഈ പാപ്പനാ പപ്പയെ ഒരു കഴിവില്ലാത്തവനാക്കി തീർത്തത്, അതിന് മമ്മിയും കൂട്ടുനിന്നു.

എനിക്കന്ന് ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാൻ ഒരു മൂഡില്ലായിരുന്നു, എല്ലാരും കളിക്കാനിറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം അവിടെ മരച്ചുവട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു.

എൻ്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ വീട്ടിലായിരുന്നു. ഇപ്പോ പാപ്പൻ മമ്മിയെ ഊക്കി പൊളിക്കുന്നുണ്ടാവും,

ഊക്കിൻ്റെ ശബ്ദവും