Chapter Title : പറക്ക മുറ്റാത്ത കിളികൾ [കൊമ്പൻ]

എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
നിന്നോട് ചെയ്തത് മോശമായി എന്നും പറഞ്ഞിട്ട്, എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല നിഷൂ, പപ്പാ കരഞ്ഞാൽ.
പപ്പയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചതല്ലേ.

ഉം!! മനസിലായി.

പപ്പയോടു പറ, വിഷമിക്കണ്ട, എനിക്കൊട്ടും ദേഷ്യമില്ല എന്ന്!!

നിനക്കറിയാത്ത ഒരു സംഭവം ഉണ്ട് നിഷൂ.

10 വയസിൽ അല്ലെ ഞാനും പപ്പയും ഊട്ടിയിലേക്ക് വന്നത്, അതിനു മുൻപ് മമ്മയും പപ്പയും അന്നത്തെ വഴക്കുകൾ നിനക്ക് ഓര്മ കാണുമല്ലോ, ഒരേ പ്രൊഫെഷനിൽ ഉഉള്ളവർ തമ്മിൽ പ്രേമിച്ചു കല്യാണം കഴിച്ചതാണ്. എന്നിട്ട് ഇരുവർക്കും ഒത്തു പോകാതെ വന്നപ്പോൾ നിയമപരമായിപിരിഞ്ഞു.

ശേഷം എനിക്ക് നിന്നയേയും മമ്മയെയും ഒത്തിരി മിസ് ചെയ്തിരുന്നു. എങ്ങനെയോ നാളുകൾ കഴിഞ്ഞത് എന്ന് എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ...

12 വയസുള്ളപ്പോ. എന്നെയും മൂന്നു പെൺകുട്ടികളെയും സ്‌കൂളിൽ നിന്നും കാണാതായി. ഞങ്ങൾ വരുന്ന വഴി വാനിൽ ഒരു ഗ്രൂപ് കിഡ്നാപ് ചെയ്യാത്തതാണ്.

ഭാഗ്യത്തിന് പണം ആയിരുന്നു, അവരുടെ ഉദ്ദേശം അതോണ്ട് ഒന്നുണ്ടായില്ല. മൂന്നു ദിവസം ഞങ്ങൾ ഒരു ഇരുട്ട് മുറിയിൽ, അത് കഴിഞ്ഞു. പപ്പയും പിന്നെ മറ്റു കുട്ടികളുടെ പരെന്റ്സ് പണം കൊടുത്തു വീണ്ടെടുത്ത്. പക്ഷെ ആ ഷോക് അതിന്റെ ട്രോമാ. കുറെ നാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആ സമയം പപ്പാ ഹോസ്പിറ്റൽ പോകാതെ എന്റെ കൈയും പിടിച്ചു മുറിയിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്നെ താഴെ വെക്കാതെ അത്രയും പ്രൊട്ടക്റ്റീവ് ആയാണ് പിന്നെ വളർത്തിയത്, ബോക്സിങ് എല്ലാം പഠിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. അതെല്ലാം ആയപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് കോൺഫിഡൻസ് വന്നത്.

അങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ പപ്പക്കുട്ടനെ പ്രണയിക്കാനും തുടങ്ങി. ഓരോ ദിവസം കഴിയും