Chapter Title : പരമരഹസ്യം [മൊയ്തീൻ]

രാത്രി വാതിൽ ചാരുമായുരുന്നു. ഇപ്പൊ ഉമ്മയുടെ കതകിന്റെ വാതിൽ തുറന്നിട്ടാണുറങ്ങുക. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം. രാത്രി. പതിവുപോലെ ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചു.മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. ഒരു വിൽസെടുത്തു കത്തിച്ചു ജനലിന്റെ അരികിൽ നിന്നു പുറത്തേക് പുകവിട്ടുകൊണ്ട് ഉമ്മയെ ഉറക്കത്തിൽ തപ്പുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ആലോചിച്ച പുഞ്ഞാണി തടവി.. മനസ്സ്സിൽ ഉമ്മയുടെ ശരീരം ഒരു മിന്നൽ പിണറായി പോലെ മിന്നിമാഞ്ഞു. അതോടൊപ്പം തടിയൻകുണ്ണയും. പക്ഷേ അപ്പോഴും ഒരു ഭയം മനസ്സിൽ തലപൊന്തി. ഉമ്മയെങ്ങാനും അന്നേരം ഉണർന്നാലോ. ഞാൻ കുറെ നേരം എന്റെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് ആലോചിച്ചു. എങ്കിലും ഇൻസെസ്റ്റിന്റെ ലഹരി എന്നിൽ. ഒരു ഉത്തരം തന്നു.. ശ്രമിക്കുക... ഞാൻ അങ്ങനെ. ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ. മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. രാത്രി ഏകദേശം. ഒന്നേകാൽ ഒക്കെ ആയിക്കാണും. ആദ്യം ഉമ്മയുടെ വാതിലിന്റെ അവിടെ നിന്നും ഒന്നുരണ്ടു തവണ വിളിച്ചുനോക്കുക. ഉറങ്ങിയെങ്കിൽ. അനക്കം കാണില്ലല്ലോ. അഥവാ ഉണർന്നാൽ. പുറതെന്തെങ്കിലും ശബ്ദം കേട്ടതായി പറഞ്ഞു തടിയൂരാം. എന്തായാലും. ഉമ്മയുടെ വാതിലിനു മുന്നിലെത്തി. ഉമ്മ മലർന്നു കിടക്കുന്നു. സിറ്ഔട്ടിലെ ട്യൂബ് കിടക്കുന്നത് ഉമ്മയുടെ മുറിയുടെ എതിരിൽ ആയതിനാൽ. വളരെ വ്യക്തമാണ് കാഴ്ച. പക്ഷേ സൂക്ഷിച് കാണണമെങ്കിൽ ടോർച്ചു അടിച്ചു നോക്കേണ്ടി വരും. മലർന്നു കിടക്കുന്ന ഉമ്മയുടെ നൈറ്റി മുട്ടുകാൽ വരെ പൊങ്ങികിടക്കുന്നുണ്ട്. ബാക്കി എല്ലാം നോർമൽ ആണ്.. കൂർക്കം വലിക്കുന്നതിനാൽ നല്ലഉറക്കത്തിലാണെന്നു മനസ്സിലായി. ഞാൻ മുറിയിൽ കയറാതെ വാതിലിന്റെ അവിടെ നിന്നും രണ്ടു മൂന്നു തവണ. ഉമ്മ.... ഉമ്മ... എന്ന് വിളിച്ചു.. ഒരു പ്രതികരണവുമില്ല.. എന്റെ. ഹൃദയം. പെരുമ്പറ കൊട്ടി. ഞാൻ ആ മുറിയിലേക്കു വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെ കയറി. ഒരു കാലടിയും സൂക്ഷിച്ചു. വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരത്തോടെ ഉമ്മയുടെ കട്ടിലിൽ തൊട്ടുതൊട്ടില്ല എന്നരീതിയിൽ നിന്നു.. വായിൽ ഉമിനീർ വറ്റിവരണ്ടു.. കൈകൾ അപ്പോളും വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഉമ്മയെ ഒന്ന് കൂടി വിളിച്ചു. യാതൊരു പ്രതികരണവുമില്ല. കൂർക്കം വലി മാത്രം അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു. എന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലും എനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല . ഒന്നുരണ്ടുതവണ വിളിച്ചപ്പോ അനക്കമില്ലാത്തതു കൊണ്ട്. എന്തോ ഒരു ധൈര്യം പോലെ.. ഞാൻ സാവധാനത്തിൽ ഉമ്മയുടെ ചുമലിൽ തട്ടി. ഉമ്മാ... ഉമ്മാ... തോളിൽ കുലുക്കിയിട്ടും.