Chapter Title : പരേതന്റെ ആത്മകഥ [Rahul Krishnan M]

ഒരേ സമയം അവള് തല ഉയർത്തി എന്നെയും തല താഴ്ത്തി ഞാൻ അവളെയും നോക്കി.. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു...

പിന്നീട് ചുണ്ടുകൾ തമ്മിലും.... രോമം നിറഞ്ഞ എന്റെ മാറിലേക്ക് അവളുടെ മാറിലെ മലരമ്പുകൾ വന്നു തറച്ചു...

ഞങ്ങളുടെ അരക്കേട്ടുകൾ ഒന്നായ നിമിഷം അവള് പതിയെ എന്റെ കാതിൽ കടിച്ചു...

കുറ്റിമുടികൾ നൽകുന്ന സുകമുള്ള വേദന ഞാൻ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു...

അകലെ മാനത്ത് തുറന്നിട്ട ജനവാതിലിലൂടെ അമ്പിളി ഞങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു......

ഒരു ദിവസം ഷോപ്പിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് ആ ഫോൺ കാൾ വരുന്നത്...

മായ ആയിരുന്നു..

എന്താ മായെ...

ഏട്ടൻ എവിടെയാ..??

ഞാൻ ഷോപ്പിൽ അല്ലാതെ എവിടെ..??

എന്ന വേഗം ഹോസ്പിറ്റൽ വരെ വാ..?

എന്തുപറ്റി ആർക്കെങ്കിലും വല്ല അസുഖവും??

വന്നിട്ട് പറയാം ..

ശരി.. ദാ എത്തി....

തെല്ലൊന്നു പരിഭ്രമിച്ചു എങ്കിലും മായയുടെ സംസാരം സാധാരണ ഗതിയിൽ ആയിരുന്നതിനാൽ കുറച്ചു ആശ്വാസം തോന്നി..

ഞാൻ വേഗം കാർ എടുത്ത് ആശുപത്രി ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടിച്ചു...

പാർക്കിങ്ങിൽ കാർ നിർത്തി മായക്ക് ഫോൺ ചെയ്തു...

എവിടെയാ നീ..??

ആര്യ ചേച്ചിയുടെ റൂമിലോട്ട്‌ വാ...

ആര്യയുടെ റൂമിൽ വരാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് പതറി.. പല തരം ചിന്തകള് എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി...

ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറിയപ്പോൾ അവിടെ ആര്യയും അമ്മയും മായയും ഉണ്ടായിരുന്നു... ഞാൻ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തേക്ക് മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് കസേരയിൽ ഇരുന്നു...

മൗനത്തിനു അവസാനം ഇട്ടു കൊണ്ട് ആര്യ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി...

അപ്പോ കണ്ണാ.. ഇനി എന്താ പരിപാടികൾ ഒക്കെ..??

എന്ത് പരിപാടി..

ഇനിയല്ലെ പരിപാടി...

ഞാൻ കാര്യം മനസ്സിൽ ആവാതെ മായായുടെയും അമ്മയുടെയും മുഖത്തേക്ക് മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു...

മായെ നീ തന്നെ പറ അത്...

ആര്യ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ മായയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..

അവള് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... ടേബിളിൽ വച്ചിരുന്ന എന്റെ കൈ എടുത്ത് അവളുടെ വയറിലേക്ക് വചൂ...

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ഒന്ന് അന്ധാളിച്ചു...

സത്യം എന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ തല ആട്ടി ചോദിച്ചു...

അതേ എന്ന രീതിയിൽ അവള് നാണത്താൽ തല കുലുക്കി...

എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ ആയില്ല...

സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് കാഴ്ച്ച മങ്ങി വന്നപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്...

സന്തോഷത്തിന്റെയും ആഘോഷത്തിന്റെയും പൂത്തിരി