Chapter Title : പറുദീസ

എന്റെ പൊന്നേ. അങ്ങനെ ഒരു വിളിയോടെ മല്ലിക് തളർന്നു. അപ്പോൾ ശങ്കരേട്ടൻ മല്ലികയെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു. തളർന്ന പോലെ അവൾ നിന്നു കൊടുത്തു. അയാൾ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകൾ അകറ്റി. എന്നിട്ട് വിടർന്നിരിക്കുന്ന അവളുടെ യോനിയിലേക്കു തന്റെ ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ലിംഗം കയറ്റി വച്ചു. മല്ലിക തുടകൾകൊണ്ട് അവനെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു. കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് ശങ്കരേട്ടൻ അരക്കെട്ടു ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. പിന്നീട് ആ കുണ്ടിയെഞെക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു സീൽക്കാരത്തോടെ അയാൾ നിശ്ചലനായി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. രാജീവൻ പിൻതിരിഞ്ഞു. മല്ലിക ഇനി പുറത്തിറങ്ങില്ല. അവൻ ചെവിയോർത്തു കൊണ്ടു കിടന്നു. മല്ലികയുടെ പരിലാളനം അവൻ കൊതിച്ചു. കാത്തു കിടന്നു. പക്ഷേ ഉറങ്ങിപ്പോയി. പിറ്റേന്ന് ആരുമില്ലാത്ത അവസരത്തിൽ മല്ലികയെ കണ്ടപ്പോൾ രാജീവൻ പറഞ്ഞു. ഞാനിന്നലെ പ്രതീക്ഷിച്ചു. ഓ. ഇന്നലെ രാജീവന് താരയെ കിട്ടിയില്ലേ. രാജീവൻ ഒന്നു മറിയാൻ വയ്യാത്തവനെപോലെ ചോദിച്ചു. കിട്ടിയതുകൊണ്ട് എന്തു  പ്രയോജനം ഞങ്ങൾ ടൗണിൽ പോയിരിക്കുകയല്ലായിരുന്നോ തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ ഒന്നും നടന്നില്ലേ. രാജീവൻ കുഴഞ്ഞു. മല്ലിക ചിരിച്ചു. പോടാക്കള്ളാ. ഞാൻ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചു. പോരുന്ന വഴി പരിപാടി നടത്തിയേച്ചാ വരുന്നതെന്ന് എനിക്കു മനസ്സിലായി. രാജീവൻ അമ്പരന്നുപോയി. മല്ലിക് ഭയങ്കരി തന്നെ. രാജീവൻ ക്ഷീണിതനാണെന്നു കരുതിയാ ഞാൻ ഇറങ്ങി വരാതിരുന്നത്. തന്നെയുമല്ല, ഇന്നലെ അങ്ങേരുടെ ഊഴമായിരുന്നു. ഒരു രസോം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും ഉറങ്ങാൻ പറ്റി. ഇരുവരും ചിരിച്ചു. മല്ലിക പറഞ്ഞു. ഒരു കാര്യം ഞാൻ തുറന്നു പറയുന്നു. നീ താരയെ കല്യാണമൊക്കെ കഴിച്ചോ. അതൊരു മറ്റ് പക്ഷെ എന്റെ കാര്യം മറക്കരുത്. അതെങ്ങനെ മറക്കാനാവും. രാജീവൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. താര ശാലീന സുന്ദരിയാണ്. ഭാര്യ പദവിക്ക് അങ്ങനെയൊരു പെൺകുട്ടി മതി. ഭാര്യാപദവി അവൾ അലങ്കരിക്കട്ടെ. കുടുംബദേവതയായി അവൾ വിരാജിക്കട്ടെ. പട്ടമഹർഷി അവളും അവളുടെ ഇഷ്ടതോഴനും താനും. ആരുകണ്ടാലും മാതൃകാ പരമായദാമ്പത്യ ബന്ധം. പക്ഷേ രാഗിണി ഇരിക്കെ തന്നെ കാമിനിയായി അവൾ വേണം. മല്ലിക. ആരുമറിയാതെ അതു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സൂക്ഷിക്കണം. ആ വസന്തകാലം തീരും വരെ അവൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു വണ്ടായി താൻ പറന്നേ പറ്റു. താനൊരു മഹാഭാഗ്യവാനാണ്. രാജീവൻ ഓർത്തു. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഒരിക്കലും