Chapter Title : പറുദീസ

പോലെയുള്ള മുലകൾ. കവികൾ വർണ്ണിച്ചതുപോലെ മനോഹരമായ ആലിലവയർ വിരിഞ്ഞഅരക്കെട്ട് ഉരുണ്ടു കൊഴുത്ത സുന്ദരമായ ചന്തി. ഇവൾ തന്റെ പെണ്ണുതന്നെയാണ്. രാജീവൻ ഉറപ്പിച്ചു. ഇവളെ വിവാഹം കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ജീവിതത്തിൽ എന്തു നേടിയിട്ടും കാര്യമില്ലെന്ന വൻ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷേ മല്ലിക എന്ന അമ്മായി മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോഴൊക്കെ അരക്കെട്ടിൽ തീ ആളിപ്പടരുകയാണ്. കണ്ണുകളിൽ കത്തുന്ന കാമവുമായി നടക്കുന്ന മല്ലിക രാജീവന്റെ സിരകളിൽ വികാര തീപടർത്തി അരുത്, താരയെ സ്വന്തമാക്കണമെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയൊരു മോഹം പാടില്ല. അവന്റെ മനസ് താക്കീതു നൽകി. മനസിന്റെ അടക്കണം. പക്ഷെ എങ്ങനെ? എങ്ങനെയൊക്കെ അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും മല്ലികയെ കാണുന്ന നിമിഷത്തിൽ അവന്റെ മനസ്സ് പതറും. അവൾ വല്ലാത്തൊരു ആവേശമായി അവന്റെ മനസിൽ വളരുകയാണ്. രാജീവനെ കണ്ട നിമിഷം മുതൽ മല്ലികക്കും അങ്ങനെ തന്നെ. വരണ്ടു കിടക്കുന്ന ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യിക്കാൻ വന്നെത്തിയ ഏതോ ദേവദൂതനാണ് രാജീവനെന്ന് അവൾക്കുതോന്നി. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ദാഹം അടക്കാൻ മല്ലികയ്ക്കു മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവും ഇല്ലായിരുന്നു. ശങ്കരനാരായണൻ അവളുടെ വികാരങ്ങൾക്കു തീപിടിപ്പിച്ചിട്ടു ഉറങ്ങികളയും. അയാൾക്കതിനൊന്നും ഒരിക്കലും കഴിയില്ല. അത്താൻ പല ആവർത്തി അനുഭവിച്ചതാണ്. എന്നാൽ എന്നും അയാൾക്ക് അവളുടെ ചൂട് അനുഭവിക്കണം. രാത്രിയിൽ എല്ലാ ജോലികളും കഴിയുമ്പോൾ അയാൾ ചാരായം കുടിക്കും. അതുകഴിഞ്ഞ് അവളെ വിളിച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കണം. ഒറ്റ ആവേശത്തിൽ മല്ലികയുടെ തുണിയെല്ലാം പറിച്ചു കളഞ്ഞ് പിറന്ന കോലത്തിലാക്കും. എന്നിട്ട് ആ കനത്ത തുടകളിലും വലിയ കുണ്ടികളിലും നിറഞ്ഞ മുലകളിലും വെറുതെ നോക്കിയിരിക്കും. കുറെകഴിയുമ്പോൾ ഭാന്തു പിടിച്ചതുപോലെ അവളുടെ മുലകളിലും കുണ്ടികളിലും പിടിച്ചു കശക്കാനും ഞെക്കാനും തുടങ്ങി. കവക്കിടയിലെ നീണ്ട രോമങ്ങൾ പിടിച്ചു വലിച്ച് യോനിതഴുകി തലോടും. ഒടുവിൽ കുണ്ടിയിൽ തഴുകി.ഇടയിലൂടെ വിരൽ സമാനത്തിലേക്കു കയറ്റി ഇളക്കും. പിന്നെ അവളുടെ കുണ്ടിയോടു തന്റെ അരക്കെട്ടു ചേർത്തു വെച്ച് ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ലിംഗം യോനിയിലേക്കു കയറ്റും. ഒന്നുരണ്ടു പ്രാവശ്യം അരക്കെട്ടു ചലിപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും അയാൾ കിതച്ചു തളർന്നു വീഴും. അപ്പോഴേക്കും അയാൾക്കു പോയിട്ടുണ്ടാവും അവൾ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ല. ഇതാണ് എന്നത്തെയും അവസ്ഥ. മല്ലികയെ ആർക്കെങ്കിലും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റുമോ? രാജീവൻ അവിടെ എത്തിയതിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം. വൈകുന്നേരമായി. പതിവുപോലെ