Chapter Title : പതിവ്രത

വളരെ കുറവ് .കഴുത്ത് ഇറക്കി വെട്ടിയ തു കൊണ്ട് എന്റെ മുലയുടെ പകുതിയോളം പുറത്താണ് . തലയില്‍ നിന്നും ഷാള്‍ പോലും മാറ്റാത്ത ഞാന്‍ ഇതി ധരിച്ചു എങ്ങിനെയാണ് അവന്റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുക

നിവൃത്തിയില്ലാതെ ഞാന്‍ അവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു . എനിക്കാ ഷാള്‍ ഒന്ന് തരാമോ ഇത് ധരിച്ചു പുറത്തേക്കിറങ്ങാന്‍ പറ്റില്ല ..

അതെന്താ പറ്റാത്തെ .

അവന്‍ വിടുന്ന മട്ടില്ല .

(ഞാന്‍ ) ഇത് ചെറുതാണ് ?

കണ്ണന്‍) ഇടാന്‍ പറ്റുന്നില്ലേ ?

(ഞാന്‍) ഉണ്ട് ?

( കണ്ണന്‍ )പിന്നെ എന്താ ?

ഞാന്‍ :കാണുന്നുണ്ട്

കണ്ണന്‍ : എന്ത്

ഞാന്‍ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല .

നിവൃതിയില്ലാന്നു കണ്ടു ശാലിനു പകരം അഴിച്ചു മാറ്റിയ ചുരിദാര്‍ കൊണ്ട് മാറ് മറച്ചു ഞാന്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി

അവന്‍ എന്നെ നോക്കി ഞാന്‍ ചുരിദാര്‍ കൊണ്ട് മറച്ചതു കൊണ്ട് കാണും ഉദേശിച്ചത്‌ ഒന്നും കാണുന്നില്ല .

ഇങ്ങനെ നിന്നാല്‍ അളവെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ > അവന്‍ ദേഷ്യപെട്ട് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു .

ഞാന്‍ മിണ്ടാതിരുന്നപ്പോ ആ ചോദ്യം വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിച്ചു .

ഞാന്‍ ഇല്ല എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു .

എന്നാ മാറ്റൂ .

അതിനു ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞത് എനിക്ക് പോണം എന്നാണ് .

താഴ്ന്നിരിക്കുന്ന എന്റെ തല .. താടിയില്‍ പിടിച്ചു പതിയെ ഉയര്‍ത്തി കൊണ്ട് കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവന്‍ ചോദിച്ചു . പോണോ ? എന്ന്

ഞാന്‍ കണ്ണുകള്‍ ഉടയ്ക്കതിരിക്കാന്‍ ആവുന്നത് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അതെന്നു തലയാട്ടി . എന്നാല്‍ മറ്റു എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ ക്ഷണം തന്നെ അവന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും ചുരിദാര്‍ പിടിച്ചു വാങ്ങി . ഞാന്‍ വീണ്ടും എന്റെ മാറിടങ്ങള്‍ കൈകള്‍ കൊണ്ട് മറച്ചു പിടിച്ചു .

പക്ഷെ അവന്‍ കൈകള്‍ എടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞില്ല . പുറകില്‍ വന്നു ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് പോകണ്ടേ എന്ന് ചെവിയില്‍ ചുണ്ടുകള്‍ വെച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു .

ഞാന്‍ അതെ എന്ന് വീണ്ടും തലയാട്ടി .

അവന്‍ പതിയെ വീണ്ടും പുന്പിലെക്ക്