Chapter Title : പവിഴങ്ങൾ പൊഴിയുന്ന മനസുകൾ 2 [സ്പൾബർ]

അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചത്…
എന്റെ കുഞ്ഞിനെ അമ്മ കാമം തീർക്കാനായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു..
പഠിക്കുന്ന ചെറുക്കനല്ലേ അവൻ…?
അവന്റെ ഭാവി എന്റമ്മ നശിപ്പിച്ചല്ലോ ഈശ്വാരാ…

ഹേമക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു..
എന്നാലും അമ്മ…
ഇത്ര കഴപ്പാണേൽ വേറെയാരെയെങ്കിലും നോക്കിയാ പോരാരുന്നോ അമ്മക്ക്…
എന്റെ കുഞ്ഞിനെത്തന്നെ വേണമായിരുന്നോ..
വേറാരായിരുന്നാലും താൻ സന്തേഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചേനെ..
ഇതിപ്പോ…തന്റെ സ്വന്തം മകൻ..?.

എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഹേമക്ക് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല..
അവൾ നിലത്തൂടെ ഇഴഞ്ഞ് മുറിയിൽ കയറി കട്ടിലിനടുത്ത് വന്ന് നിലത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു..
ശരീരവും, മനസും തളർന്ന അവൾക്ക് കട്ടിലിൽ കേറാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല..

തൊട്ട് മുന്നിൽ കാണുന്ന ചെറുതുണിക്കഷ്ണത്തിലേക്ക് അവൾ തുറിച്ച് നോക്കി..
പോകുമ്പോൾ അമ്മ ഊരിയിട്ടിട്ട് പോയ പാന്റീസാണത്..
വിറക്കുന്ന കൈ നീട്ടി അവളത് എടുത്ത് നിവർത്തി നോക്കി..
മുൻ വശത്ത് മദജലം തളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന പാന്റി..
ഇളം റോസ് നിറത്തിലുള്ള ആ പാന്റി നല്ല ബ്രാന്റഡ് സാധനമാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി..
വളരെ ചെറിയ ഒരു പാന്റിയാണത്..

ഇതൊക്കെ അഭിക്കുട്ടൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്തത് തന്നെ..

അവൾ കട്ടിലിൽ കൈ കുത്തി പതിയെ എണീറ്റ് കിടക്കയിലേക്ക് വിണു..
ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയാൻ തോന്നി ഹേമക്ക്..
ഇതിന്നും ഇന്നലെയും തുടങ്ങിയതല്ല..
അഭിക്കുട്ടൻ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു..
അന്ന് തൊട്ടേ അമ്മ അവനെ വശീകരിച്ചോ..?.
വല്ലാത്ത തള്ള തന്നെ…
കൊച്ചുമോനോടൊപ്പം കാമക്കൂത്താട്ടം നടത്താൻ അവന്റമ്മയായ തന്നെ ഉറക്കിക്കിടത്തി പോയിരിക്കുന്നു..
ചെറിയ കഴപ്പൊന്നും അല്ല അമ്മക്ക്..

പെട്ടെന്ന് ഹേമയൊന്ന് മറിച്ച് ചിന്തിച്ചു..
അമ്മ അവന്റെ മുറിയിൽ കേറി എന്ന് കരുതി താനിങ്ങനെ കാട് കയറി ചിന്തിക്കണോ…?
അമ്മ വേറെന്തെങ്കിലും കാര്യത്തിന് പോയതാണെങ്കിലോ..?.

വയസായ അമ്മയല്ലേ… ചിലപ്പോ ഒരുറക്കം കഴിഞ്ഞപ്പോ കൊച്ചുമോനെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തോന്നിയതാകാം..
അങ്ങിനെയും സംഭവിച്ച് കൂടായ്കയില്ല..

പക്ഷേ, ഈ പാന്റി…?
ഇതെന്തിനാണ് അമ്മയിവിടെ അഴിച്ചിട്ടത്…?
അതും അമ്മയുടെ പൂറ് ചുരത്തി നനഞ്ഞ് കുതിർന്നിട്ടുണ്ട്…
എന്താണിതിനർത്ഥം..?..

ഏതായാലും നേരിട്ട് കാണാതെ ഒന്നും ഉറപ്പിക്കാൻ വയ്യ..

ഹേമ കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി..
പതിയെ വാതിലിനടുത്ത് വന്ന് അഭിയുടെ മുറിക്ക് നേരെ നോക്കി..
ഒരനക്കവുമില്ല…

അവൾ വിറച്ച് തുള്ളുന്ന ഹൃദയവും, പതറുന്ന കാലുകളുമായി മുന്നോട്ട് നടന്നു..
താൻ മനസിൽ കരുതിയതൊന്നും സംഭവിക്കരുതേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചാണവൾ ഓരോ കാലടിയും മുന്നോട്ട് വെച്ചത്..

അഭിയുടെ മുറി വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും മൈലുകൾ ഓടിത്തളർന്ന പോലെ അവൾ കിതച്ച് പോയി..ആ വാതിലിൽ തൊടാനവൾക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല.. ഉള്ളിൽ നിന്ന്