Chapter Title : പേയിങ് ഗസ്റ്റ് [Kitozaaki]
പറയരുത് എന്ന് എനിക്ക് promise ചെയ്യണം" പാറു ചെറിയൊരു പതർച്ചയോടെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദനായി. എന്റെ ഉള്ളിലെ ഏകാന്തതയുടെയും തകർന്ന ദാമ്പത്യത്തിന്റെയും ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും തലപൊക്കി. "എനിക്കറിയില്ല പാറു... ഡോണയുമായുള്ള ഡിവോഴ്സിന് ശേഷം ഈ വലിയ വില്ലയിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തത എന്നെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു. ആഡംബരങ്ങൾ ഒക്കെയുണ്ടെങ്കിലും സ്നേഹിക്കാൻ കൂടെ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ...but എനിക്ക് നിന്നിലൂടെ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തിനെ ആണ് കിട്ടിയത്"
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും പാറുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ ദാമ്പത്യത്തിലെ ശൂന്യതയും വേദനയും എന്നോട് തുറന്നുപറയാൻ തുടങ്ങി.
"അജിത്ത് എന്റെ എല്ലാം ആണ് ... പക്ഷേ, അയാളുടെ ലോകം മുഴുവൻ കോർപ്പറേറ്റ് ഗ്രാഫുകളും ബിസിനസ്സും മാത്രമാണ്. ലൈംഗികതയിലോ ശാരീരികമായ അടുപ്പത്തിലോ അയാൾക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ല. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് മൂന്ന് വർഷമായി, ഒരു കുഞ്ഞിനായുള്ള എന്റെ കാത്തിരിപ്പ് ഇപ്പോഴും ഒരു സ്വപ്നമായി തുടരുകയാണ്. എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു അമ്മയാകാൻ കഴിയില്ലേ സാം..."
പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കുമ്പോഴേക്കും അവൾ ആ പൂളിൽ വെച്ച് പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിച്ച എല്ലാ മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങളും ആ കണ്ണീരിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുകയായിരുന്നു.
കരയുന്ന പാറുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു. ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. "വിഷമിക്കരുത് പാറു, എല്ലാം ശരിയാകും...."
ഞാൻ അവളെ എന്നിലേക്ക് അല്പം ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ തല എന്റെ ദൃഢമായ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ച്ചുവെച്ചു. ആ വലിയ വില്ലയുടെ
💬 Comments
View all comments