Chapter Title : പഴയതും പുതിയതും [Master]

മറവില്ലാതെ...”

“ഫോറിനേഴ്സ് ബീച്ചിലും പാര്‍ക്കിലും വരെ ചെയ്യുന്നു. തുറന്ന സ്ഥലത്ത് ചെയ്യുന്നതാ സുഖം. എനിക്കും അതാ ഇഷ്ടം. അയാളുടെ മുമ്പില്‍ വച്ച് ചെയ്യാനും എനിക്ക് മടിയില്ല. ലെനയെ ഓര്‍ത്ത് മാത്രവാ...”

എന്റെ അണ്ടി മൂത്ത് ഒലിച്ചു. എന്തൊരു അവരാധിച്ചി ആണ് ഈ അമറന്‍ ചരക്ക്. ഭവാനിച്ചേച്ചിയുടെ നിഗമനം എത്രയോ ശരിയാണ്?

“നാശം, അയാള്‍ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയെങ്കില്‍ എത്ര നന്നായിരുന്നു. എന്തായാലും ഞാന്‍ താഴെപ്പോയി ഒന്ന് നോക്കീട്ടു വരാം. ഒന്ന് ഒറപ്പ് വരുത്താന്‍. അയാള്‍ പറമ്പിലെങ്ങാനും ആണെങ്കില്‍ പിന്നെ പേടിക്കണ്ടല്ലോ”

“പോയിട്ട് വേഗം വാ..നനഞ്ഞു നാശമായിരിക്കുവാ പൂറ്”

“അയാള്‍ പുറത്താണേല്‍ പേടിക്കണ്ടാടീ. ഇന്ന് നിന്റെ കടി ഞാന്‍ തീര്‍ത്തുതരും. നീ മതിയേന്നു പറയുന്ന വരെ”

“ഓ, ചെയ്ത് കാണിച്ചാ മതി.” അവള്‍ കുടുകുടെച്ചിരിച്ചു.

പിന്നെ ഞാനവിടെ നിന്നില്ല. മിന്നായം പോലെ താഴെയെത്തി എന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഞാന്‍ കയറി.

“ങാ മോനെ ഞാന്‍ പോവാ. ജോലിയെല്ലാം തീര്‍ന്നു. നാളെ കാണാം”

ഭവാനിച്ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക് ചെന്നു. മുഖഭാവം സാധാരണ മട്ടിലായിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ നന്നേ പണിപ്പെട്ടു. പക്ഷെ അവരത് തിരിച്ചറിയുക തന്നെ ചെയ്തു.

“എന്താ മോനെ ഒരു വല്ലായ്ക”

“ഏയ്‌ ഒന്നുമില്ല. ചേച്ചി എന്നാ പോയിട്ട് നാളെ വാ”

അവരെന്തോ പറയാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അഭി പടികള്‍ ഇറങ്ങി വന്നു. അവനെയും പിന്നെ എന്നെയും അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഭവാനിച്ചേച്ചി പുറത്തേക്ക് പോയി. ഞാന്‍ അഭിയെ നോക്കി ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

“അങ്കിളേ കുടിക്കാന്‍ വെള്ളം കിട്ടുമോ” അവന്‍ പരുങ്ങലോടെ ചോദിച്ചു.

“വൈ നോട്ട്. തണുത്തതോ അതോ നോര്‍മലോ”

“ഏതായാലും മതി”