Chapter Title : പീലി വിടർത്തിയാടുന്ന മയിലുകൾ 6 [സ്പൾബർ] [Climax]

മുഖഭാവം സാധാരണ നിലയിലാക്കി.
പക്ഷേ, ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ട് തന്നെ ഇവിടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി. എങ്കിലും അവളൊന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ നിന്നു.

“ എങ്ങിനെയുണ്ടമ്മൂ…ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ലേ…”

ബെന്നി ചോദിച്ചു. അമ്മു ഒന്നും നോക്കിയില്ല… അടുത്ത് അമ്മയിരിക്കുന്നതും നോക്കിയില്ല…
കുനിഞ്ഞ് നിന്ന്, കസേരയിലിരിക്കുന്ന ബെന്നിയുടെ കവിളിൽ അമർത്തിയൊരുമ്മ കൊടുത്തു. പിന്നെ കസേരയിലേക്കിരുന്ന് തണുത്ത് തുടങ്ങിയ ചായ ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു. ബെന്നിയും ചായ കുടിച്ച് തീർത്ത് കവറിൽ നിന്നും മറ്റൊരു ബോക്സെടുത്തു. അതും ഒരു സ്വർണാഭരണമാണെന്നവർക്ക് മനസിലായി.
ബെന്നി ബോക്സ് തുറന്ന് പുറത്തെടുത്തത് കനം കുറഞ്ഞൊരു സ്വർണപ്പാദസരമാണ്. അതവൻ നിഖിലയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത് പറഞ്ഞു.

“” ഇന്നാടീ മോളേ… നീയിത് അമ്മയുടെ കാലിൽ കെട്ടിക്കൊടുക്ക്…”

അത് കേട്ടതും ഷീബ, ബെന്നിയുടെ മടിയിലേക്ക് വീണു.

“” എന്തിനാ ഇച്ചായാ… എന്തിനാ ഇതൊക്കെ വാങ്ങിയത്… ?ഞങ്ങൾക്ക്… ഞങ്ങൾക്ക് ഇതൊന്നും… വേണ്ടായിരുന്നു ഇച്ചായാ… ഇപ്പോത്തന്നെ ഇച്ചായന് എത്ര… ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി..എത്ര പൈസ… “

തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഷീബ അവന്റെ മടിയിൽ കിടന്നു.

“ എടീ… എഴുന്നേൽക്കെടീ പോത്തേ… നിന്നോട് ഞാനെന്താ പറഞ്ഞത്… ?
ഇനി കരയരുതെന്ന് പറഞ്ഞോ… ? എടീ പറഞ്ഞോന്ന്… ? ഞാൻ എനിക്കിഷ്ടമുള്ളത് വാങ്ങും… നീയത ങ്ങോട്ട് ഇട്ടാ മതി.. കേട്ടല്ലോ…?

ബെന്നി അവളുടെ തല പിടിച്ചുയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ബെന്നിയെ നോക്കി.

“നിന്റെ കാല് ഈ കസേരയിലേക്ക് പൊക്കി വെക്കെടീ…അമ്മൂ ഇത് അവളുടെ കാലിൽ കെട്ടിക്കൊടുക്ക്… ഇതിന്റൊര് കുറവ് ആ കാലിനുണ്ട്… “

“അയ്യടാ… സ്വന്തമായിട്ടങ്ങ് കെട്ടിക്കൊടുത്തേച്ചാ മതി… ഞാനീ ഗ്ലാസും, പ്ലേറ്റുമൊക്കെ എടുത്ത് കഴുകി വെക്കട്ടെ…"

ഇച്ചായൻ അമ്മക്ക് പാദസരം കെട്ടിക്കൊടുമ്പോൾ മറ്റു പലതും നടക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കി, താനിവിടെ നിന്നാൽ അവർക്കതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാവും എന്നും തോന്നിയ നിഖില ഗ്ലാസും, പാത്രവുമെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
ബെന്നിക്കും, ഷീബക്കും മനസിലായി, നിഖില