Chapter Title : ?പെങ്ങളെ പീഢിപ്പിച്ച പഹയൻ? [ലൂസിഫർ]

തുമ്പിൽ കുത്തി രണ്ടുതുള്ളി ചന്തിവെച്ച സ്ഥലത്ത് ഇറ്റിച്ചാൽ മതി.. രാവിലെ അയാളത് കണ്ട് നിർവൃതിയടഞ്ഞോളും.. ചിലപ്പോൾ ബെഡ്ഷീറ്റ് കഴുകാതെ ഓർമ്മക്കായി സൂക്ഷിച്ചു വെക്കാനും സാദ്യതയുണ്ട്.”

“കൊള്ളാം, ഈ തല വെയിലു കൊള്ളിക്കേണ്ട.. ഇനിയും ആവശ്യം വരും.” അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ടന്റെ തലക്കൊരു കിഴുക്ക് തന്നു.

ഞാനവളുടെ തളിർ മേനിയും തഴുകിയങ്ങിനെ കിടന്നു. കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞു.

“ചേച്ചിയെന്നും വാതിലടക്കാതെയാണോ ഉറങ്ങുന്നത്.?” എന്റെയൊരു സംശയം ഉള്ളിൽനിന്ന് പുറത്തുചാടി. അവൾ കേട്ടില്ല എന്നു തോന്നി. അതോ അവൾ ഉറങ്ങിയോ, വീണ്ടും ചോദിച്ചു. “ചേച്ചി വാതില് കുറ്റിയിടാതെയാണോ എന്നും കിടക്കുന്നത്.?”

“അല്ലെടാ.. ഇന്ന് എന്നെക്കാണാതെ നിനക്കുറങ്ങാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.. ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ നീ വെറും പാവമാണെന്ന് എനിക്കല്ലേ അറിയൂ.. എങ്ങോട്ടെങ്കിലും സ്ഥലം വിട്ടു കളയുമോ എന്നുള്ള പേടിയും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.” അവളെന്റെ മുഖത്ത് അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

“എന്നാലും എന്റെ ചേച്ചീ.. ഒരു ചേച്ചിയുടെ സ്നേഹം ഇത്രയും കാലം എന്തിനെനിക്ക് നിഷേധിച്ചു.. ചേച്ചിക്ക് ആകെ അനിയനായിട്ട് ഞാൻ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ..” വളരെ സങ്കടത്തോടു കൂടിയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

“ഇതുവരെ നിനക്കു നൽകാത്ത സ്നേഹത്തിനും, നിന്നോട് ചെയ്തതിനും എല്ലാറ്റിനുമുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം ഇനിയുള്ള കാലം ഞാൻ ചെയ്യോളാം.. പോരേ.?”

“എങ്ങിനെ.?”

അവളെന്റെ കാതിലേക്ക് ചുണ്ടുചേർത്തു, ഊഷ്മളമായ നിശ്വാസം എന്റെ കാതിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി. സ്വകാര്യം പോലെ പറഞ്ഞു.

“എല്ലാവരുമുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്ക് ചേച്ചിയാവാം.. ആരുമില്ലാത്തപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്ക് കാമുകിയാവാം.. കൂടെക്കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിനക്ക് ഭാര്യയാവാം.. നീ എന്റെ മുല കുടിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് അമ്മയുമാവാം..” അവളുടെ വികാരം തുളുമ്പുന്ന ശബ്ദം ഇളം ചൂടോടുകൂടി എന്റെ കാതിൽ അലയടിച്ചു.

ഇത് കേട്ടതും സന്തോഷം സഹിക്കവൈയ്യാതെ ഞാനവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കട്ടിലിലൂടെ ഉരുണ്ട് മറിഞ്ഞു. കട്ടില് ശക്തമായി കുലുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

“നിർത്തെടാ അച്ഛനും അമ്മയും ഉണരും.. പൊന്നുമക്കൾ രണ്ടും കൂടി ജനിച്ച വേഷത്തിൽ കിടന്ന് ഉരുളുന്നത് കാണും.. നീ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടിരുന്നോ.?”

ഞാൻ തലയിൽ കൈ വെച്ചുപോയി. അങ്ങനെയൊന്ന് എന്റെ ചിന്തയുടെ ഏഴയലത്ത് പോലും ഇല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ ചാടിയിറങ്ങി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു. ആശ്വാസത്തോടെ തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഒരു കുസൃതി തോന്നിയത്. തപ്പിപ്പിടിച്ച് ലൈറ്റിട്ടു.

മുറിയിൽ പ്രകാശം പരന്നു.