Chapter Title : പേര് പോലെ സുന്ദരി

രമ്യയെ വീട്ടില് ആക്കിയെച്ചു വാടാ" "വേണ്ടമ്മേ, അധികം ദൂരം ഇല്ലല്ലോ... ഈ റബ്ബർ തോട്ടം കഴിഞ്ഞ പോരെ... ഞാൻ ഓടി പോയികൊളാം " രമ്യ രാജേഷിന്റെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. "വേണ്ട മോളെ... അവൻ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കും... മോള് ഒറ്റയ്ക്ക് പോണ്ട..." അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു... അമ്മക്ക് അറിയില്ലല്ലോ രാജേഷിന്റെ നോട്ടവും പെരുമാറ്റവും... കാര്യം അതിര് കടന്നിട്ടില്ലെങ്ങിലും അവൾക്കു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു. കേട്ട പാതി കേള്ക്കാത്ത പാതി... രാജേഷ് അമ്മ പറഞ്ഞ പോലെ അനുസരണയോടെ ഇറങ്ങി അവളുടെ കൂടെ. പിന്നെ രമ്യയും മിണ്ടിയില്ല... "പോട്ടെ അമ്മെ" എന്ന് പറഞ്ഞു അവള് നടന്നു. രമ്യയുടെയും രാജേഷിന്റെയും വീടിന്റെ നടുക്ക് ഒരു വലിയ റബ്ബർ  തോട്ടം ഉണ്ട്. ഇടയിലൂടെ ഉള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ രണ്ടു വീടിന്റെയും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കാം. പൊതു വഴി ഒന്നുമല്ല. അത് കൊണ്ട് ആരും അതിലൂടേ നടപ്പും ഇല്ല... ഇവര് രണ്ടു വീട്ടുകാരും അല്ലാതെ. രണ്ടു പേരും അതും ഇതും ഒക്കെ പറഞ്ഞു നടന്നു. അവള് പേടിച്ച പോലെ ഒന്നും നടന്നില്ല. ചെറിയ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലൂടെ നടന്നു ഏകദേശം തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ എത്തിയപ്പോ രാജേഷ് അവളുടെ കയ്യിൽ കേറി പിടിച്ചു... "ചേച്ചി...." അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു "എന്താടാ... എന്ത് പറ്റി " അവൾ നിന്നു ...ചുറ്റിലും എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി... "എന്താടാ, എന്താ... " അവള് ചോദിച്ചു. "ഒന്നുല്ല ചേച്ചി..." അവന്റെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . "എടാ... വിട്... ആരെങ്ങിലും കാണും... നീ എന്താ ഇങ്ങനെ... ഞാൻ ഒച്ച എടുക്കും കേട്ടോ" പേടിച്ച പോലെ സംഭവിക്കുന്ന കണ്ടപ്പോൾ രമ്യ അവനെ അടക്കി നിർത്താൻ നോക്കി. "ചേച്ചി.... ചീത്ത പറയല്ലേ ചേച്ചി... ഞാൻ ഒരു പാവ ചേച്ചി... ചേച്ചിയെ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി ചേച്ചി.... എനിക്ക് ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പറയാൻ ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു ചേച്ചി... എന്നെ അടിച്ചു കൊന്നോ ചേച്ചി... എന്നാലും ചേച്ചിയെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടാ ചേച്ചി" ...... എങ്ങിനെ ഒക്കെയോ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു അവൻ രമ്യയുടെ കാലിലേക്ക് വീണു... കാലു പിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി... "എടാ...