Chapter Title : പെരിയാറിൻ തീരത്ത് 2 [പഴഞ്ചൻ]

മോനേ?... ” സാം പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ ആ ചോദ്യമെത്തി... തരക്കേടില്ല എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ വീണ്ടും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിലേക്കു ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു... ജെസ്സി ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു... അവർക്കെതിരെയുള്ള സോഫയിൽ സെലീനയും... “ അതേ സെലീനാ... ഞാൻ വന്നതേ... എനിക്ക് കുറച്ച് പച്ചമരുന്ന് ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു... അത് പുഴയുടെ അക്കരെ നിന്ന് പറിച്ചു കൊണ്ടുവരണം... അതിയാനോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ പെൻഷന്റെ എന്തോ കാര്യം ശരിയാക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് പോയി... സാമിനെ എന്റെ കൂടെ വിട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ ഉപകാരമായിരുന്നു... ” ജെസ്സി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ബേബിച്ചായൻ ഇല്ലാത്ത സമയം സാം ഒന്നിച്ച് സുഖിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇവരുടെ ഒരു പച്ചമരുന്ന്... പക്ഷേ വിടാതിരിക്കുന്നതെങ്ങിനെ?... അയൽപ്പക്കമാണ്... എന്തെങ്കിലും ആവശ്യങ്ങൾക്ക് താൻ സമീപിക്കുന്നത് ഇവരെയാണ്... “ അതിനെന്താ ആന്റീ... ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് സാമിനേം കൂട്ടി പൊയ്ക്കോളൂ... ” മനസ്സിൽ വിഷമമായെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെയാണ് സെലീന പറഞ്ഞത്... “ താങ്ക്സ് സെലീന... ഞാനീ ഡ്രസ്സൊന്ന് മാറട്ടെ കെട്ടോ... ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞിട്ട് സാമിനെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടാൽ മതി... ” പുഞ്ചിരിയോടെ അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ജെസ്സി എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി... അപ്പോഴേക്കും സാം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൈകഴുകി വന്നു... “ മമ്മിയെന്തിനാ ഞാൻ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞത്... ” വാതിലടച്ച് തിരികെ വന്ന സെലീനയെ വട്ടം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് സാം ചോദിച്ചു... അവളുമായി രതിക്രീഡയിൽ ഏർപ്പെടാം എന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്ന സാമിന് ഇത് ഓർക്കാപ്പുറത്തുള്ള ഒരു പണിയായിപ്പോയി... “ നീ ഒന്ന് പോയിട്ടു വാ വാവേ... ഞാനിവിടെ തന്നെയില്ലേ... എന്റെ മകന്റെ എല്ലാ കൊതിയും ഈ മമ്മി മാറ്റിത്തരുന്നുണ്ട്... ” അതു പറഞ്ഞ് അവൾ അവനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... സെലീനയുടെ പുറത്തുടെ താഴേക്കിറങ്ങിയ സാമിന്റെ കൈകൾ ആ നിതംബങ്ങളിൽ വിശ്രമിച്ചു... അവൻ ആ രണ്ടു ഗോളങ്ങളും താങ്ങിയെടുത്ത് പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു... “ ഇങ്ങനൊരു ചെക്കൻ... ഇതാണ് കന്നിനെ കയം കാണിക്കരുതെന്ന് പറയുന്നത്... ” അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ അവന്റെ മൂക്ക് പിടിച്ചു ആട്ടി... അവന്റെ കാമത്തിൽ കലർന്ന സ്നേഹം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു സെലീന... അവന്റെ വലതുകൈപ്പത്തി തന്റെ ഇടതുമുല കവർന്നപ്പോൾ കാര്യം കൈവിട്ടു പോകുമെന്നവൾക്ക്