Chapter Title : പെരിയാറിൻ തീരത്ത് [പഴഞ്ചൻ]

അവൾ പുറത്തേക്കുള്ള വാതിലിലേക്കു നടന്നു... ആകെ ഉലഞ്ഞ ആ ടവ്വൽ ഇപ്പോൾ ചന്തികളുടെ തൊട്ടുതാഴെ വരെയേ എത്തുന്നുള്ളൂ... ചന്തികളുടെ തുടക്കം വരെ കണ്ണുകൾക്ക് ഗോചരമാണ്... സാം അതു നോക്കി കൊതി പൂണ്ടു... നടക്കുമ്പോൾ ഇടം വലം ഒളം വെട്ടുന്ന പാന്റീസില്ലാത്ത ചന്തിക്കുടങ്ങൾ... അതുകണ്ടിട്ട് ഉദ്ദരിക്കുന്ന തന്റെ നിക്കറിന്റെ മുൻഭാഗം ഒന്നമർത്തി സാം... എന്തു ഭംഗിയാണ് ആ ചന്തികളുടെ ചാഞ്ചാട്ടങ്ങൾ... ഇടംവലം വെട്ടി കളിക്കുന്ന ആ നിതംബഗോളങ്ങൾ വീണയുടെ പിൻഭാഗം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു... ന്റെ മമ്മി ഒരു ദേവതയാണ്... അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... സെലീന വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങി... പുറകിൽ നിന്ന് “ മമ്മീ… “ എന്നുള്ള വിളി കേട്ട് അവൾ വാതിൽപടിയിൽ പിടിച്ച് തിരിഞ്ഞു നിന്നു... “ പപ്പ കുടിച്ചിട്ടാണ് വരുന്നെങ്കിൽ പപ്പയ്ക്ക് അതിനുള്ള ശിക്ഷ കൊടുക്കണം മമ്മി... മമ്മി നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നോ... ഇവിടെ എന്റൊപ്പം കിടക്കാം... അപ്പൊ പപ്പയിനി അങ്കിളിന്റെ ഒപ്പം കുടിക്കില്ലല്ലോ... “ അവൻ മമ്മിയുടെ ചന്തികളിലും തുടയഴകിലും കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് കൊഞ്ചിപ്പറഞ്ഞു... മകന്റെ കരുതലിൽ അവൾക്ക് അഭിമാനം തോന്നി... ഇവനെ പഴയ രീതിയിൽ കിട്ടിയല്ലോ... ഇനി വെറുതേ ചടഞ്ഞു കൂടിയിരിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്... അവനു ഒരു കൂട്ടില്ലാത്തതിന്റെ വിഷമം മാത്രമേ ഉള്ളൂ... അവനോട് താൻ കൂട്ടുകൂടും... അതിനൊരു പരിഹാരമായി അതു മാത്രമേ അവൾ കണ്ടുള്ളൂ... “ പപ്പ നാലുകാലിലാണ് വരുന്നതെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്റടുത്തേക്ക് വരുമെടാ വാവേ... ” വാതിൽക്കൽ പാതി മറഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് ഒരു കള്ളനാണത്തോടെ പറയുന്ന മമ്മിയുടെ ആ നിൽപ്പു കണ്ട് കൌമാരത്തിലേക്ക് കാലൂന്നുന്ന ആ കൊച്ചു പയ്യൻ മനോരാജ്യം കെട്ടിപ്പെടുക്കാൻ