Chapter Title : പെരുമഴകാലം ✍️ അൻസിയ ✍️

എന്നെ ശരിക്കും കാണിച്ച് അവൾ ഇറങ്ങി വന്നു.... എന്നെ ആ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കൊത്തി വലിച്ച് അവൾ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചുണർത്തി.....

"ചേട്ടാ.... എണീക്ക്..."

വാതിലിൽ മുട്ടി വിളിക്കുന്ന കാർത്തികയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ ഉണർന്നു...

"ആ എണീറ്റു...."

ഉറക്ക ചടവോടെ ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് പതിയെ ബെഡിൽ എണീറ്റിരുന്നു... വീണ്ടും അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അവളെ കടുപ്പിച്ച് ഒന്ന് നോക്കി...

"സമയം കുറെ ആയി... "

കുണുങ്ങി കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞപ്പോ ഇന്നലെ നടന്നതെല്ലാം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി... ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത അവളുടെ ഭാവം കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് തന്നെ സംശയമായി അടിച്ചു പൂസായി വല്ല സ്വപ്നവും കണ്ടതാണോ എന്ന്... ചുമരിലെ ക്ലോക്കിൽ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു...

"പത്ത് മണി ആവുന്നു ഇതാണോ വൈകിയത്.. ??

"ഇപ്പൊ എണീറ്റാൽ അല്ലെ പതിനൊന്ന് മണിക്ക് പോകാൻ പറ്റു..."

"കൃത്യനിഷ്ഠ നീ പൊളിയാടി..."

"എന്റേത് കഴിഞ്ഞു ചേട്ടൻ വേഗം വാ..."

"ഇതും ഇട്ടാണോ വരുന്നത്..??

കളർ പോയ മാക്സി നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു..

"അയ്യേ... ഇതല്ല ഇനി ഡ്രെസ്സ് മറാനെ ഉള്ളു..."

"അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ റെഡി..."

"ഒക്കെ...."

"അല്ലടി കെട്ടിയോനെവിടെ...??

"അത് പണിക്ക് പോയി വൈകീട്ട്‌ നേരത്തെ വരാമെന്നും പറഞ്ഞ പോയത്..."

"ഓഹ്..."

അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി ഞാൻ നിന്നു... ഒരിക്കലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യമാണ് ഇന്നലെ നടന്നത് ഞാൻ വെള്ളത്തിൽ ആയിരുന്നു പക്ഷേ അവളോ... എല്ലാത്തിനും മൗന സമ്മതം തന്ന് എന്നെ ഏതറ്റം വരെ പോകാനും അനുവദിച്ചത് എന്തിനാകും... ഒരുപിടിയും കിട്ടാതെ അവളുടെ ആകാര വടിവ് നോക്കി ഞാൻ കുട്ടനെ തഴുകി... മെലിഞ്ഞു കോല് പോലെ ഇരുന്ന അവളുടെ മാറ്റം തെല്ലൊന്നുമല്ല എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തിയത്... വിരിഞ്ഞ അരകെട്ടിലേക്ക് വീണ് കിടക്കുന്ന മുടിയും നടക്കുമ്പോ തെന്നി കളിക്കുന്ന വിരിഞ്ഞ ചന്തിയും ഹൂഊഊ.... രാവിലെ തന്നെ ഒരു വാണവും വിട്ട് ഞാൻ കുളിച്ചു ഫ്രഷായി അകത്തേക്ക് ചെന്നു... അമ്മയുടെ സ്‌പെഷ്യൽ ദോശയും ചമ്മന്തിയും അതും അടിച്ചു വിട്ട് ഞാനെന്റെ ഹാൻഡ് ബാഗ് തുറന്നു കൊണ്ട് അതിൽ നിന്നും അമ്മക്ക് വാങ്ങിയ ഒരു സ്വർണ്ണ ചെയിൻ എടുത്ത് കൊടുത്തു... അമ്മയുടെ സ്ഥിരം പല്ലവി...

"എന്തിനാ മോനെ അമ്മക്ക് ഇതൊക്കെ...."

"ഹോ... ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലാത്ത ഡയലോഗ്.... "

അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കാർത്തിക അത് വാങ്ങി കൊതിയോടെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു...

"അത് നോക്കി