Chapter Title : പെരുമഴകാലം [Extended and Revised]

പോരെ?”

“മതി. പക്ഷെ എന്നെങ്കിലും കാണുമല്ലോ?”

“കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് ഏട്ടൻ തന്ന പൈസക്ക് വാങ്ങിയത് ആണെന്ന് പറയും.”

“ഭയങ്കരി.”

അവളെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ച് പുറത്ത് നന്നായി തടവി.

“ഭയങ്കരി ഒന്നുമല്ല.”

“പിന്നെ?”

“ആ ഭാഗ്യമെല്ലാം എനിക്കല്ലേ തന്നത്. അപ്പൊ അതൊക്കെ ഇട്ട് വരേണ്ടതും ഭാഗ്യം തന്ന ആളുടെ മുന്നിലല്ലേ?”

കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയത്ത് അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതിൽ പതിഞ്ഞു.

“ഇനി എന്താ ഏട്ടന്റെ കാർത്തുന് വേണ്ടത്?”

“ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ.”

“എന്നാ നിനക്ക് സമയം എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നോക്കാനാവും.”

“മഹ്. “

എന്നിൽ അമർന്നു നിന്ന കാർത്തികയെ പുറത്ത് കൂടി തഴുകി ഒരു കൈ ഞാനവളുടെ ചന്തിക്ക് തൊട്ട് മുകളിൽ വെച്ചു.

“മഴ മാറുന്ന മട്ടില്ലല്ലോ കാർത്തി?”

“വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലേ മാറിയിട്ട് പോയാൽ മതി.”

“എനിക്ക് തിരക്കില്ല.”

“പിന്നെ എനിക്കണോ?”

“എന്നാ മഴ കൊണ്ടാലോ നമുക്ക്?”

“ആരെങ്കിലും കാണും.”

“പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂർ ആയി ഇവിടെ വന്ന് നിന്നിട്ട് ഒരു വണ്ടി പോലും ഇതുവഴി വന്നത് ഞാൻ കണ്ടില്ല.”

“ചിലപ്പോ അപ്പോഴാകും വരിക.”

“എന്നാ നമുക്ക് ഇതിന്റെ ബാക്കിലേക്ക് നിക്കാം.” ഷെഡിന്റെ ബാക്കിലേക്ക് ചൂണ്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“ഡ്രെസ്സൊക്കെ നനയും.“

“എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളൊക്കെ നടത്തി തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് നാവ് ഉള്ളിലേക്ക് ഇട്ടതെ ഉള്ളു. അപ്പോഴേക്കും മാറ്റി.”

“മാറ്റിയത് അല്ല. ടോപ്പ് നനഞ്ഞാലും കുഴപ്പമില്ല. പാന്റ് ടൈറ്റ് ആയ കാരണം നനഞ്ഞ പിന്നെ നടക്കാൻ പറ്റില്ല.”

“എന്നാ പാന്റ് അങ്ങോട്ട് അഴിച്ചോ. ഇവിടെ ആര് കാണാൻ ആണ്.”

പെട്ടന്നൊരു ആവേശത്തിൽ ഞാനങ്ങു പറഞ്ഞു പോയി.

“അപ്പൊ ചേട്ടന്റെ ഡ്രെസ്സ് നനയില്ലേ?”

“ഞാൻ ഷർട്ട് ഊരി വെക്കും.”

“എന്നാ ഒക്കെ.”

അവളിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ ഒരു പ്രതികരണം ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അവളിൽ നിന്നും വിട്ട് മാറി ഫോണെടുത്ത് അളിയനെ വിളിച്ചു.

“ഹ.ഹാലോ.”

“അളിയോ സൈഡ് ആയ?”

“ആയ മട്ടാണ് പൊന്നളിയ.”

“ഞങ്ങളിവിടെ ലോക്കായി.”

“നന്നായി. അപ്പൊ അളിയന് കമ്പനി നാളെ തരാം.”

“അതെന്തേ?”

ലൗഡ് സ്പീക്കറിൽ ആയിരുന്ന ഫോണ് ബൈക്കിന്റെ സീറ്റിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ സംസാരിച്ചത്. കാർത്തിക അതും