Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

ഷാഹിനാടെ വീട്ടിൽ ലൈറ്റ് ഒന്നും കാണാൻ ഇല്ല. അവർ കിടന്നു കാണുമോ? പോയി നോക്കിയാലോ? എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ച് അയാൾ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.

ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് തെറ്റ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും തരിമ്പു പോലും കുറ്റബോധം തനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല എന്നവൾ ഓർത്തു. വീട്ടിലെ ലൈറ്റെല്ലാം ഓഫ് ചെയ്ത് അവൾ പ്രഭാകരേട്ടൻ പറഞ്ഞ സമയം ആകുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നു. മൊബൈലിൽ സമയം നോക്കുമ്പോൾ പതിനൊന്നര ആയി. സാധാരണ ഇക്ക വിളിക്കുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞു. ഇന്ന് വിളിക്കുന്നതും കണ്ടില്ലല്ലോ? മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി അവൾ മകൻ കിടക്കുന്ന റൂമിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. അവൻ ഉറങ്ങിയോ ആവോ? പെട്ടെന്നെങ്ങാനും എണീറ്റ് വന്നാലോ? സാധാരണ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ കാലത്ത് നോക്കിയാൽ മതി. ഇപ്പോൾ നോമ്പ് ആയത് കൊണ്ട് വെളുപ്പിന്‌ നാല് മണിക്ക് അത്താഴം കഴിക്കാൻ വിളിക്കണം. അവൾ മകന്റെ വാതിൽ പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടി, അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. നല്ല മഴ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. ഇനി അയാൾ വരില്ലേ? വരാതിരിയ്ക്കാൻ ചാൻസ് കുറവാണ്. ചേച്ചിയെ കൊന്നിട്ട് ആണെങ്കിലും ഇന്നയാൾ വരുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. കുറ്റി ഇടാതെ വാതിൽ ചാരി വെച്ച് അവൾ അകത്തേക്ക് നടന്നതും, അത് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ പ്രഭാകരേട്ടൻ നനഞ്ഞൊലിച്ച കോലത്തിൽ അകത്തേക്ക് വരുന്നതാണ് കണ്ടത്. ഒരു നിമിഷം സ്റ്റക് ആയ ഷാഹിന ഹാളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടർക്കി എടുത്ത് അയാൾക്ക് കൊടുത്തു പതിയെ പറഞ്ഞു,
”ചേട്ടാ വാതിൽ…”
”ഞാൻ അടക്കാം.”

അയാൾ തിരികെ കൊടുത്ത ടർക്കി ടേബിളിൽ തന്നെ