Chapter Title : പേടി പ്രണയമായി 5 [മരുമകൾ]

അല്ലെ എന്റേത്. അതിൽ കേറ്റുമ്പോ ആ ഫീൽ കിട്ടില്ലേ...

എന്നാലും എന്റെ മോളെ ന്ന് വിളിച്ചു പണ്ണുമ്പോ ഉള്ള രസം വേറെതന്നെയാ മോളെ.. അതികം ആർക്കും കിട്ടാത്ത ഭാഗ്യം അല്ലെ അത്. അത് അങ്ങിനെ തന്നെ അനുഭവിക്കണം.

പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്...

അമ്മയാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഞാൻ call എടുത്തു.

മോൻ ഉണർന്നിട്ടുണ്ട് നല്ല കരച്ചിൽ ആണ് തേങ്ങ ഉടക്കൽ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വേഗം ചെല്ലാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു.. മോന്റെ കരച്ചിൽ ഫോണിലൂടെ കേൾക്കുന്നും ഉണ്ട്.

തേങ്ങ ഉടക്കാൻ വേണ്ടി റൂമിൽ പോവാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തല്ലേഒള്ളു ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും. ഫസ്റ്റ്നൈറ്റ് മൂഞ്ചിപോയി എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.. ഞങ്ങൾ റൂമിൽ ചെന്ന് ഞാൻ വരുമ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ്‌ തന്നെ ഇട്ടു. അച്ഛൻ മീൻ മുറിക്കുമ്പോൾ പൂച്ച ഇരിക്കുന്ന പോലെ ഞാൻ ഡ്രെസ്സ് മാറ്റുന്നതും നോക്കി നിരാശപ്പെട്ടിരിപ്പാണ്. ഇപ്പോൾ ഒരു കളി പ്രതീക്ഷിച്ചതായിരുന്നു. അപ്പോയെക്കും മോൻ എണീറ്റു. മോനെ അമ്മേടെ അടുത്ത് ആക്കിയാണ് ഞങ്ങൾ വന്നത്. ഞാൻ മനസ്സിൽ ഒന്നും അറിയാത്ത എന്റെ പാവം മകനെ കുറെ തെറി പറഞ്ഞു. ഞങ്ങടെ ഫസ്റ്റ്നൈറ്റ് മുടക്കിയ ദേഷ്യം മൊത്തം ഞാൻ മനസ്സിൽ അവനെ തെറി പറഞ്ഞു തീർത്തു. അച്ഛനും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും മനസ്സിൽ.

ഒരു മണിക്കൂർ കയിഞ്ഞ് അവൻ കരഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ ഇലയിട്ടിട്ട് വെച്ചിട്ട് സദ്യ ഇല്ലന്ന് പറഞ്ഞ അവസ്ഥ ആയി.

അതിന്റെ എല്ലാ നിരാശയും അച്ഛന്റെ മുഖത്തു ഉണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങിനെ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ ലോഡ്ജിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.

ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോളേക്കും അവൻ കരച്ചിൽ ഒക്കെ മാറി കളിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എനിക്ക് അത് കണ്ടപ്പോൾ ദേഷ്യം തോന്നി. എന്റെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം ഇല്ലാതാക്കാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നോ ഇവൻ അപ്പോൾ കരഞ്ഞത്.

അങ്ങിനെ അമ്മ പോയ വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ തിരക്കി. പോയ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഭംഗിയായി നടന്നെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും നടക്കാതെ പോയ ആ കാര്യം മനസ്സിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എനിക്ക് അച്ഛനെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് സന്തോഷപ്പെടുത്തണം എന്ന് തോന്നി. കാരണം അച്ഛൻ നല്ല നിരാശ ഉണ്ട്